Temanu'a

Taking some TEAM time

In de teletijdmachine

Positie: Nederland (Ijmuiden)

Route: Antigua – over de oceaan – Amsterdam/Ijmuiden (pitstop Weerde)


Opeens wandelen we in het frisse -maar zonnige- weertje, genietend van de uitgestrekte groene vlaktes. Om de haverklap merken de kids iets “ongewoons” op: “Ohhh dat ken ik! Waauw, een trein…en nog eentje…en…ik denk zelfs een station!” Opnieuw fietsen, is de activiteit waar ze het meest naar uitkeken. Zelfs Bert kruipt in een strak Duvel-koerspakske en scheert langs de Zenne. Wat is er veel veranderd in ons dorp: veel nieuwbouw, renovaties en zwembaden. Van de nieuwe A400M hangaars verschieten we het meest als we deze rondingen zien uitschieten in de hoogte vanaf de weg Zemst-Melsbroek. Opeens lijken we wel bekende Weerdenaars. Ons plan om stiekem een pitstop te houden bij de buren viel een beetje in het water en het nieuws ging als een lopend vuurtje rond. Alhoewel de zeiltrip in de Carieb gedaan is, zijn we nog niet terug thuis! We beperken de contacten zoveel als mogelijk, maar een bezoekje aan opa en oma is onoverkomelijk. Andere familie en vrienden moeten dus nog eventjes wachten. Er resten ons namelijk nog enkele maanden op de boot -weliswaar niet in een Caraïbisch sfeertje- en we zien wel waar de wind ons brengt. Is het de Waddenzee, richting boatbuddies SV Isis? Slagen we erin Denemarken te infiltreren voor Jonas (SV Zoma) zijn verjaardag? Ach, al blijven we in Zuid Nederland, ons team is compleet en vrienden en familie mogen meegenieten (als de pandemie het toelaat).

Hiking with a warm sweater and a bonnet.
Re-united with the Isis kids, Isa and Wende.
As we got a short ‘outside’ gathering with Dutch boatbuddies of SV Djualyn and Isis.
Spoiled by the grandparents: Harry Potter Lego… finally!
Checking out the Belgian beach, but almost blasted away. Luckily the kids have seen enough sand.

Na een drietal weken hoppen, zijn we terug aan boord van Temanu’a. De oversteek heeft ze goed doorstaan en wij hebben er enkele gezellige weken opzitten. Aan boord worden we constant herinnerd aan handelingen en momenten in warmere oorden. Onze gedachten flitsen door een teletijdmachine bij liedjes die we op de Hollandse radio horen: “Nu zit ik in de dansklas in Bonaire. Wat een fijne tijd was het met de Bonaire-kidsgang. En als ik ´Descendents´ kijk, dan mis ik Zoe heel fel“, zegt Roxie. Zoveel mooie herinneringen, zoveel gelachen en soms geweend… onvergetelijk! We hebben het maximum eruit gehaald en zouden het zo opnieuw doen.

Bert enters Temanu’a for removing the backstay, so she can be lowered into the water.

Antigua en Barbuda, onze 2e thuis, kennen we als onze broekzak. Met een gehuurde auto bezoeken we de laatste ongekende plekjes, zoals het kitestrand en Half Moon Bay. De laatste nacht verblijven we in een Air BNB; mooi en alles wat we nodig hebben, maar in een heel lokale armere buurt… gordijnen en deuren dichthouden! Het avontuur begint de volgende dag, op zondag 25 april 2021. Met een klein 2 motorig vliegtuig vliegen we naar Sint Maarten, Maho beach vanuit een ander perspectief. Geen veiligheidsbriefing, noch vaste zitplaatsen, gewoon niet te veel met z´n allen naar achteren zitten voor de stabiliteit zegt de piloot … en dan wijle weg! Met AirFrance/KLM vliegen we via Parijs naar Schiphol. Steeds met mondmaskers op, maar daar wen je eigenlijk wel aan. Infeite opmerkelijk hoe weinig mondmaskers er in Belgie en Nederland worden gedragen. Steeds volgens de regels, maar wij zijn andere normen gewoon in de Caraïben met de mondmaskerplicht en handwasstations op bijna elke hoek van de straat.

Last night in AirBNB at St Johns, somebody forgot to sign out on his Netflix account.
Off we go, the beginning of the waiting-marathon.
Our taxi flight to Sint Maarten.
Everybody has a window seat on this small plane.
And the best view ever!
Landed and ready for the next (bigger) plane.

In het vliegtuig slapen we alle vier niet veel, wat wil je met een tv scherm binnen je 1,5m bubbel. Jetlag kids crashen de volgende dag in de late namiddag en slapen door tot de ochtend. Ideaal, in geen tijd zijn we gewend aan het uurverschil. De taxidienst van “Time to Dive” (of eerder “Dirty Divers”) brengt ons naar Weerde waar ons -heel onverwachts- een versierde Toekomststraat wacht en een leuk weerzien met de buurtjes. Met Jo als gezinshoofd, vormen we 1 gezinsbubbel op de Toekomststraat 19. De kids fleuren op bij het weerzien van vele vriendjes! Uren trampoline springen alsof we nooit zijn weggeweest! En wij klinken met Jo en Ineke bij het kampvuur op onze “bijna-terugkeer”. Bijpraten tot in de vroege uurtjes, lekker eten, gin tonic avond en…frietjes van Weit met bicky burger (waar inbellen nodig is, beetje Tomorrowland-style in eigen dorp). Helaas geen Weerdse bierfeesten dit jaar omwille van covid. Onze timing is anders wel goed uitgekozen en met de ‘Weerdse bierfeesten bierbox’ wanen we ons toch eventjes op de wei.

A (bubble) bath, it has been ages!
Chilling in the sofa with a movie….
Impossible to stay awake!
Nice welcome in our street thanks to the neighbours.

Mahhh, wat is het koud voor deze tijd van het jaar. Op zoek naar warme sokken, broekkousen en lange broeken. Ook een paar nieuwe schoenen voor de kids is nodig want hun voetjes zijn wel 3 maten groter. En laat de verwarming maar goed draaien! Mijn knuffelcontact is alvast de keukenradiator. Onder een lekkere dons kruipen in bed komt als geroepen. En wat had je gedacht… wij geraken verkouden van dat grillige weer!

My favourite “hot spot”.

BEDANKT VOOR ALLE HULP! VAN TAXI EN B&B (lunch, sundowner en diner inclusief) TOT EEN VLUCHTIGE WENK OP 1,5m AFSTAND.

Verder Bericht

Vorige Bericht

© 2021 Temanu’a

Thema door Anders Norén