Temanu'a

Taking some TEAM time

Virus aan boord!

Positie: Antigua

Route: Green island – Falmouth – Jolly Harbour – Green island

… geen paniek, het is maar een KITE-virus!

Elke ochtend, rond half 8 (wij nog aan het snoozen in bed), horen we de wind al blazen en de eerste dinghy’s naar het strand varen voor een dag kite-plezier. Lyam komt in de kuip en bekijkt de wind. “Ja, pa-pa, er is genoeg wind, we moet nu gaan!, ko-om!“, roept hij heel enthousiast. Bert is echter geen ochtendmens en dus ook geen  ‘vroege-ochtend-kiter’. Maar inderdaad, met mondjesmaat verspreidt Bert dit virus onder ons gezin. Na Lyam kom ikzelf aan de beurt. Een van mijn voornemens deze reis is (opnieuw) leren kiten. Tien jaar geleden deed ik al een poging, heb nog een kiteharnas en board, dat nu terug -in retro-style- wordt gebruikt. Zal het me lukken deze reis een “intermediate” kite-ster te worden?! Zal Lyam erin slagen als -toch wel bijna- allerjongste/lichtste kiter?! En krijgen we Roxie ook  besmet (wellicht een iets langere incubatietijd)?!

Green island is ideaal om te leren kiten, maar je moet wel een dinghy hebben. Het strand is klein en het wordt niet geapprecieerd wanneer je als beginner aan het strand ‘klungelt’. Zodoende moet je oefenen op het ‘open water’, nou ja… wel achter het rif, in het water tussen zeewier. Na enkele pogingen vanaf het strand, drijf ik steeds verder af. Elke dag is het met vallen en opstaan, maar je ziet wel dagelijks evolutie. We passen een nieuwe tactiek toe: ze droppen me vanaf de dinghy in het mooie blauwe water aan de riffen, zo drijf ik niet te ver af in de grote Non Such Bay. Algauw kan ik enkele seconden op het board staan/varen naar beide kanten. Bert en de kids blijven steeds bij me in de buurt, Roxie als paparazzi met de camera, Lyam de trotse aanmoediger en Bert de instructeur. “Laat die kite maar es goed vallen, schatteke! Jaaaa, goed zo, en nu hangen-hangen-hangen…in uw harnas!”  Als ik er genoeg van heb of al te ver in de baai ben, hijst Bert me in de dinghy, neemt de kite over en vaart Lyam -kapitein van Temanuiti- ons terug naar het strand of de boot. Geen simpel maneuver en Lyam krijgt het hard te verduren: geroep over hoe te varen en een dreun tegen zijn neus of een kitebar in zijn nek. Telkens een stressvol moment opdat de kite niet in het water mag vallen, maar wat een geweldig team!

From Green island beach to Bird island and back!

Lyam trekt de aandacht als hij samen met Bert op het kiteboard staat met een 12m kite. Onze jongen wordt steeds groter en de voorheen makkelijke pose -met zijn armpjes geklemd tussen Bert’s benen- is niet meer zo comfortabel, dus vinden de mannen een andere manier: Lyam aan de kite en Bert aan Lyam’s harnas. Lyam heeft zo de handjes vrij voor de camera. Enkel de sprongetjes (en daarna de valpartij) is niet leuk, zeker niet als Bert bovenop hem belandt met een trekkende kite op het water. Dus, eventjes niet meer springen, gewoon hard gaan en genieten van de schildpadden -die zich een bult schrikken- tijdens het kiten.

Roxie heeft nog geen interesse in al dat kiten, maar verlegt wel haar grenzen met het snorkelen. Ook hiervoor zijn de condities ideaal: verschillende riffen in het helblauwe, slechts enkele meters diepe, zwembadwater. Na wat aarzeling gaat ze het water in en geniet ze mee van de kleine kleurrijke visjes aan het rif, de vele heremietkreeften -wij heten hen ‘Jerommekes’- in alle maten en gewichten. Zo is ze dan toch een beetje ‘Louise‘… (genaamd naar Wiske wanneer die haar moedige schoenen aantrekt). De Suske en Wiske strips worden dagelijks gelezen, en via SY Djualyn hebben we nu ook een Suske en Wiske film. Impressionant hoe Roxie weer al die stemmetjes nabootst, ze wordt nog een kleine actrice! Ook geniet ze van de tijd met Linda op SY Djualyn en wij genieten mee achteraf van de lekkere vers gebakken Hollandse speculoos.

Het dagelijks kiten maakt dat ook Bert steeds beter kan draaien/springen/… op de foil, de lemon shark, mijn surfboard en een gewoon kiteboard. Moeilijk te spreken over grensverleggend bij Bert, het zijn eerder ‘ticks-in-the-box‘-: kiten bij volle maan (en net ervoor een springende rog zien in het maanlicht) – CHECK; sundowner tijdens het kiten (frisse Carib)- CHECK. En heel onverwachts en spectaculair: een A400M laag boven Green island zien overvliegen. Spijtig genoeg net de camera niet bij de hand – CHECK. We doen onszelf een ‘lockdown-cadeau‘: een nieuwe Slingshot 9m kite (‘Rally GT’ van 2020 in geel-oceaanblauw) en bovendien een koopje!


Geleden sinds de Spaanse Ria’s vorige zomer, doen we voor het eerst een standbbq samen met Linda en Johan van SY Djualyn. Er staat een picnictafel in de bosjes zodat we rustig kunnen eten, maar bij valavond vluchten we er weg voor de beestjes. Op naar het strand waar de mannen lekker ravotten met de kids -en het ‘Lucy light’ als bal gebruiken-. Het is pikdonker als we naar de boot gaan. Kids zitten onder het zand, dus moeten het water in. Tijd voor hun ‘tick-in-the box’: naaktzwemmen in zee ‘in de nacht’. Naarmate de dagen voorbij vliegen, vertrekken steeds meer boten naar het zuiden. Sommige boten hebben 3 maanden lockdown doorgebracht aan Green island. Als zij plannen te vertrekken, organiseren ze een afscheidskampvuur waar ook wij zijn op uitgenodigd. Nou, gelukkig waren wij er, want we deden al het werk: hout sprokkelen, vuur aansteken en Lyam houdt het vuur aan terwijl al de ‘boaties’ aan het kletsen zijn met de voeten in het water. Net als het donker is, en het voor ons echt begint, varen de meeste (Amerikaanse) dinghy’s terug naar huis. Heel bizar, maar toch wel een tof groot kampvuur… onze kleren ruiken er nog naar!


Ooit gehoord van Sargasso? Vervelend zeewier dat in grote velden op het water drijft, in je haar blijft kleven, maar mogelijks ook in alle in -en uitlaten aan de boot. Wij wijten een verstopt toilet aan het -hernoemde- ‘Zaragossa-zeewier‘ . Een toiletflushing is nodig, maar enkel mogelijk in een haven. We verlaten eventjes het kiteparadijs om dit ‘kaka-probleem’ op te lossen. Terug varend naar de bewoonde wereld worden we verwelkomd door twee gevlekte dolfijnen. Aan de boeg bootst Lyam de geluiden na en ontpopt zich tot een dolfijnenfluisteraar. Roxie luistert terwijl aandachtig naar het luisterboek van ‘barones Stippeltje’, want haar focus helpt tegen zeeziekte. In Falmouth huren we een auto voor grote inkopen in een mega (Epicurian) supermarkt: te groot, te veel keuze… de hel voor ons. Het enige positieve, de boot zit terug bomvol. Autorijden is hier aan de linkerkant (op z’n Brits). De chauffeur zit rechts en moet heel aandachtig zijn of automatisch ga je verkeerd rijden. “Schatteke, ge rijdt verkeerd!“, zeg ik. Bert antwoordt geënerveerd: “Maar nee, das niet waar, we rijden juist nu, nog een paar meter en dan naar links.” Met iets luidere stem: “Nee, ge rijdt aan de verkeerde kant!!“.


Het onderwaterschip krijgt ook een beurt. Met duikfles slaat Bert aan het poetsen tot Lyam’s grote vreugde want hij mag mee duiken en zelfs een stukje het roer poetsen. Een tweede duik in de Carieb voor in Lyam’s duikboekje, ook al is het maar enkele meter diep, hij gedraagt zich als een ‘waterman’. Over sterrenbeelden gesproken… elke avond schitteren duizenden sterren aan de hemel. Met een App op de tablet spotten we met ons vier op het dek de verschillende vormen: het Zuiderkruis, de Noorderkroon, Hercules!, de Grote Beer, de Schorpioen, de Slang, … . Dat is onze manier van TV kijken.

Verder Bericht

Vorige Bericht

6 Reacties

  1. Wilfried Vanermen juni 25, 2020

    Mooi verhaal om te volgen. Dit lijkt mij allemaal “tick-in-the-box” Check!!

  2. Glenny juni 25, 2020

    Klinkt awesome, enjoy it to the fullest 😁🤙

  3. Lydia juni 29, 2020

    Leuk om te lezen! Ik ben de zus van Diane, vriendin van Jacqueline.

  4. Johan (a/b Fifty Fifty) juni 29, 2020

    Gaaf hoor! Fijn dat jullie van die prachtige avonturen beleven. Waanzin met z’n tweeën kitesurfen.

  5. Tomas juni 30, 2020

    Hello Sailorneighbours, altijd leuk om jullie blog te volgen!

  6. Veerle Marquebreucq juli 7, 2020

    Waauw!!! Die gaan vertellen en vertellen en vertellen wanneer die ooit terugkomen!!! Homeschool op een boot was precies wel toffer dan gewoon “in ons kot” 😉 veel groetjes van juf Veerle (en ja dat bankje mag op het pleintje!! )

Laat een reactie achter

© 2020 Temanu’a

Thema door Anders Norén