Temanu'a

Taking some TEAM time

Temanu’a bubbel

Positie: Antigua – Green island

Route: Carlisle Bay – English Harbour – Green island – Falmouth – Green island


Op weg naar English Harbour maken we een pitstop in Carlisle Bay, baai genaamd zoals onze wekenlange ankerplek in Barbados. Waar we de Amerikaanse drukte achtergelaten in Deep Bay, liggen we nu te midden van een Frans drijvend dorp. Het dinghyverkeer ontcijferen is een bezigheid op zich! Op het strand treffen we opnieuw een verlaten hotel doorheen een rij palmbomen. We strekken de benen en de kids plukken een vers aperitiefhapje: kreukels!

Uiteindelijk geraken we in English Harbour, maar net een andere Belgische boot (SY Jest-X) gemist. Diezelfde ochtend is hun tocht naar huis begonnen, Pech voor Erik die graag een Duveltje wou! Hollandse vrienden van hen (Johan en Linda van SY Djualyn) maken ons wegwijs in dit nieuwe Antiguaans plekje: afvalcontainers, water, wifi, supermarktjes, snorkelspots en wandelroutes. Het meest gelukkig worden we van ‘La Brasserie‘. De Franse uitbaters leveren croissants en mini chocoladekoekjes aan bed (euh… aan boord, waarvoor we wel vroeg genoeg ons bed uit moeten). Eventjes niet koken en geen dagelijkse afwas, zalig! We laten pizza leveren en maken het gezellig in de kuip met een filmpje. Een Corona-borrel op SY Djualyn terwijl de kids zich in een cinemazaal wanen en zich lekker laten verwennen (alsof ze bij oma en opa zijn). Een levendig plekje in normale tijden, leuke eettentjes van English Harbour tot Falmouth. Spijtig dat die leuke beachbars gesloten zijn, maar de verlaten straten -met goeie ondergrond- hebben ook voordelen: … skate-plezier! Dat is wel al effe geleden. Het wordt een fotoshoot skate-sessie. We trekken ook de stapschoenen aan en gaan op zoek naar de ‘pillars of Hercules” (enkel te zien vanop het water, beseffen we wat later). Tot op de top van de kleine berg, langs smalle weggetjes met bizarre cactussen, het is eens wat anders.

Met moedertjesdag krijg ik me-time op de SUP en door de kids zelfgemaakte pannenkoeken. Belgische frietjes worden op maat gesneden en -hoewel ze niet van frituur Weit komen- smaken ze heerlijk. Enkel een Bicky burger ontbreekt. Zodoende beseffen de kids dat ze thuis te veel voor TV zitten en ze quasi nooit mee helpen koken of kijken hoe wij eten klaarmaken. Zonde, al zeggen ze het zelf! We spreken af dat volgend jaar, terug thuis, de routines wat worden aangepast! That’s the plan… we will see! Om de dag mooi af te sluiten, krijg ik bij valavond -als enige- een springende adelaarsrog te zien. Puur geluk, de anderen moeten het stellen met het plons-geluid.

Voor we naar Green island vertrekken, maken we nog een kleine wandeling tot Falmouth. Tot onze grote vreugde duiken we een -geopend- surfshopke binnen! Dat vinden we alle vier leuk en is al lang geleden. Een paar bikini’s passen, nieuwe shirts zonder mouwen kopen voor Bert, helaas geen salopette of boardshort voor Roxie, maar wel een surfpad voor Lyam’s ‘lemon shark’. Een gepimpt board voor Lyam, DIY, hoe cool is da!

Over de oceaan, je moet het maar doen. BV’s deden het zonder ervaring, wij deden het met ons viertjes… maar een Engelse 76 jarige man roeide voor de 5e maal de oceaan over. Hij deed dit in 3 maanden, vertrok voor de Covid-crisis en kwam aan in deze nieuwe rare wereld. Efkes bekomen en dan terug naar huis zeilen als crew van Celtic Spirit, een megajacht. Tja, over tegenstellingen gesproken. Onze kids kunnen in ieder geval ‘stoefen’ dat ze aan boord waren van deze roeiboot, die binnenkort een plekje krijgt in het Dockyard museum van English Harbour.


Eindelijk klaar om onze route naar Green island verder te zetten. Het wordt een tocht tegen de wind in met iets hogere golven dan voorspeld en dus niet echt aangenaam. Gelukkig is het slechts een dikke 2u varen -maar lang genoeg om beide kids mottig te maken-. Vanop zee zien we de kites al vliegen achter het eiland. Eenmaal geankerd achter het rif, fonkelen Bert’s ogen want alle elementen zijn er: stabiele wind uit de juiste richting, kitestrandje, helder blauw warm water. Een kiters droomplek! De eerste dagen zijn super vermoeiend. Elke ochtend drinken we rustig ons koffietje in de kuip met uitzicht op gemotiveerde -vroege- kiters die bevestigen dat het weer een dagje wordt met goeie wind. Bert heeft dagen van wel 5 kitesessies per dag, vanaf het strand of vanaf de boot. Af en toe een hapje/snackje eten tussendoor en s’avonds met spierpijn uitgeteld in bed. Lokale kiters (‘from the land’) komen geregeld naar het eiland om te kiten. Zo is er ‘Tiger Tyson’, Olympisch kiter die een showtje geeft tijdens de sundowner op zijn foilboard en met een matras-kite. Wat een snelheid en hoge sprongen! Toch blijft papa DE beste voor onze kids. Juf Stefanie geeft dagelijks les -tussendoor af en toe een rescue met de dinghy- en achteraf gaan we naar het strand. Een nieuwe bezigheid met al dat aangespoeld zeewier (verschrikkelijk voor de kite-lijnen): zeewier harken door boerin Louise/Assepoester en Lyam die noodgedwongen het rollenspel meespeelt.


Lyam kreeg zijn eerste kite-lessen in Martinique (St Anne), geleden sinds begin maart. Hoog tijd voor de volgende stap: bodydraggen … of bij Lyam is dat eerder “body-flying” en achter papa op het strand is het “body-skiën”. Wat een plezier! Lyam vliegt soms een meter hoog. Gelukkig hang hij vast aan Bert’s harnas en kan er niets gebeuren. De kracht van deze 5.5 blijft groot voor ons klein manneke, maar hij heeft de ‘feeling’. We kunnen zelfs treintje doen achter Lyam met het ganse gezin. Roxie is nog iets te roekeloos en ongeconcentreerd voor deze kite, maar probeert het toch een keertje uit (en belandt achter de bomen). Nog wat oefenen met de oefenkite/vlieger, kleine meid, zo krijg je meer controle.

Alles wordt gefilmd en we hebben ondertussen massa’s foto’s. Lyam gaat aan het werk en maakt snel en efficiënt filmreportages -alle opnames bekijken, knippen en plakken van fragmenten, de juiste muziekkeuze-. Geduldig als hij is, helpt hij ook Roxie -die ongeconcentreerd rondfladdert in haar ballerinapakske- met haar reportages. Het resultaat mag gezien worden! Spijtig genoeg hebben we hier te slechte dataverbinding om de filmkes te uploaden. Dus nog eventjes wachten en dan kunnen jullie meegenieten!

Verder Bericht

Vorige Bericht

4 Reacties

  1. Lut juni 6, 2020

    Wow Lyam en Roxie, jullie beleven een fantastisch avontuur samen met jullie papa en mama! En al zoveel sportieve prestaties gedaan. Chique hoor 👌👍🤙
    Groetjes daar,
    😉

    • Jorre juni 13, 2020

      Dag Lyam en Roxie

      Ik vind het leuk om naar jullie foto’s en tekst te bekijken. Ik mis jullie
      heel hard.
      We mogen terug naar school, maar we mogen nog niet op de hele speelplaats spelen, we moeten per leerjaar in ons eigen vak blijven.
      Telkens als we in onze klas komen moeten we onze handen wassen en ook als we naar huis gaan. We eten alles in de klas nu, niet in de refter of buiten. Het is een beetje anders dan voor de Corona maar we zijn blij dat we de vriendjes terug zien, alleen jullie kunnen we nog niet zien.
      Ik hoop dat jullie nog veel plezier hebben op de boot en in het water.
      Groetjes van Jorre

  2. Rob juni 7, 2020

    Al plannen om weer (iets) verder te gaan? Hoe is de lockdown situatie in de Carib? Vrij verkeer tussen de eilanden weer mogelijk? Wel komt het “windy season” eraan,dus niet echt prettig…. ,of blijven jullie daar tot begin volgend jaar? 🙂
    In ieder geval genoeg te doen en de verveling slaat nog zeker niet toe.
    Gaat goed zo. Volhouden!

  3. Bart De Maeyer juni 12, 2020

    Hey Stefanie , Bert en de kids,

    Intussen zijn jullie al een hele tijd weg en aan de foto’s te zien is het een super leuk avontuur. Echt zalig om mee te dromen met jullie fantastische reis… Wie weet komen we elkaar nog tegen in Aruba 😉
    Maak er nog een geweldige zeiltocht van , wij genieten mee via de foto’s en verhalen 😉

    Groetjes Leen en Bart

Laat een reactie achter

© 2020 Temanu’a

Thema door Anders Norén