Temanu'a

Taking some TEAM time

4 keer bezoek in Sesimbra

Navigeren tussen de cargoschepen

Gietende regen wanneer oma en opa aankomen met de Uber taxi op zaterdag 21 september. Rond de middag is er een “droog gat” en eten we visspies en sardientjes in het gezellig Portugese stadje Sesimbra. Die frisse duik in het zwembad -waar we naar uitkeken- zal toch nog eventjes moeten wachten! Met Portugese hulp van Ines kregen we een plek in de haven -niet voorzien op passanten- vast voor een tweetal dagen. Met dit regenachtige en woelige weer lig je ”te rollen” op anker en dat hebben we liever niet als er bezoek aan boord komt. Oma en opa reden voor hun vertrek naar Weerde om tekeningen, post en extra schoolboekjes op te halen bij de buren en vriendjes. Ook mijn metekindje Victor deed zijn uiterste best om een mooie dolfijn in te kleuren. Resultaat: een grote valies vol spullen voor de Temanu’a. Bert kreeg kabeltje om de HF radio te kunnen gebruiken voor mail en weerberichten, kids kregen strips, (raadsel)boeken, knutselgerei,… en ik kreeg lekkere Cote d’or chocolade. Dankuwel allemaal voor de moeite!

Met hoeveel kan je in onze kuip? Het was nummer 1 op ons verlanglijstje: een grote kuip met een vaste tafel, want we leven vooral ‘buiten’, Zondagnamiddag is het een leuke familiereünie met Bert’s tante, neef en nicht die allemaal in Portugal wonen: koffieklets met Portugese lekkernijen, Jupiler en Duvel. Sommigen spreken enkel portugees, anderen praten ook engels en/of frans. Kortom, een gezellige boel met 10 volwassenen en 3 kids op onze boot.

Met een beetje moeite geraken we allemaal op de foto.

Op het muurtje van Sesimbra (Fortaleza) … 20 jaar later.

Maandag gaan we op anker, dichtbij onze vertrouwde buren, Isis. Oma en opa krijgen er tijdelijk een derde en vierde kleinkindje bij met Isa en Wende. Het is vooral genieten van het zoete zwembadwater, als het kan ook van de ‘goeie wifi’ en van een lekkere warme douche. Samen gaan we op restaurant en wat krijg je op jouw bord als de menukaart heel verwarrend overkomt?! Wel, een kreeft van 2 kg (heel lekker) en daarna de rekening van 150 euro (ons dagbudget voor 3 dagen). Een troost, het heeft opa en Bert gesmaakt!

Isis en Temanu’a op anker aan Praia de Ouro

de meiskes: Isa-Wende-Roxie

Vor Bert en mij is het vakantie. Mijn ouders huurden een appartement op wandelafstand van het strand. Zoals verwacht slapen de kids niet aan boord en zijn wij een weekje kinderloos. Zalig!! Opa kreeg thuis al te horen dat Roxie uitkeek naar zijn lekkere stoverij. Roxie is opa’s grootste fan en heeft het wel vaker over zijn kookkunsten. In zijn beste portugees haalt opa alle ingrediënten in de lokale winkels en zo hoeven wij gewoon onze voeten onder tafel te schuiven. Daar kan zelfs die kreeft niet aan tippen! Het leven gaat zijn (vakantie)gangetje, dagelijks een koffietje (americano) bij Imperial -waar ze trouwens ook Duvel hebben- , een ijsje bij “Fini” (Italiaanse ijsjestent, uitverkoren door ons als beste schepijs in Sesimbra), plonsje in het zwembad -zelfs oma, al is het geen ‘bommetje’- en/of strand.

Lekkere verse, warme croissants met nutella!

Mooie muurschilderingen in Sesimbra

Het duurt effe voor je gewend bent aan het koude water

Snorkel-les voor Roxie

Opa houdt een oogje in het zeil

Oma en Roxie – dikke knuffel en alles toppie!

Blij met het bezoek en let vooral op de nieuwe SUP-peddel, we zijn weer “full Ops” (ons militair jargon)

De wasmachine in het appartement kan mijn opgestapelde vuile was niet aan, dus beslissen we ons te ‘settelen” in de lavanderia iets verderop

Een uitstap naar Lissabon is een must op het programma. Met de bus en de files is het bijna anderhalf uur rijden. Tijd extra voor onze reisleider “Binky” om een route uit te stippelen waardoor we Lissabon op 1 dag kunnen verkennen. Het past volledig in ons “speedy” thema. Na een koffietje, slenteren we de antiekmarkt af richting de tramhalte. Kids krijgen sinds kort zakgeld (en nu ook een extraatje van oma en opa) en zijn even enthousiast om zorgvuldig een kurken portemonneetje voor Roxie, vintage Mustang plaat voor Lyam en postkaartjes voor de klas uit te kiezen en zelf te betalen. Uiteindelijk laten we de lange wachtrij aan de tram voor wat het is en kiezen we voor een tuk-tuk. De toffe chauffeur “Sonny” laat ons op anderhalf uur alle bezienswaardigheden zien en geeft heel kort uitleg -net genoeg voor ons-. Belem houden we voor het laatst. Tapas en mojito op het terrasje van een foodtruck met zicht op het monument ter ere van Hendrik de zeevaarder die uitkijkt op de Taag en de 25 april brug. Voor ons de ideale afsluiter. Bij terugkeer aan onze bijboot is het eventjes schrikken wanneer die halfvol met water zit. Bizar, waarschijnlijk een mix van golven en een ventiel waar zandkorrels tussenzaten. Bert probeert eerst alleen rond te varen om het water eruit te krijgen, maar dat duurt te lang, we moeten echt hozen. Met het water tot bijna aan onze knieën gaan Lyam, Roxie en ik er ook in. Door het schuren tegen de steiger zijn ook enkele letters verdwenen: het is nu ‘Temanu” in plaats van Temanuiti.

Oma, is dat daar nu Vasco da Gama??

Hoeveel mag dit kosten?

De 10 dagen vliegen snel voorbij. Opnieuw tijd te kort om alles te doen wat we planden: geen bezoek aan het fort en ook geen zeiltochtje met oma en opa. We krijgen ze wel aan boord als we voor anker liggen. Een glaasje cava als aperitief, preitaart van de chef en dit met live-muziek op de achtergrond (of eerder op de voorgrond, want de tonen die uit de boxen kwamen waren oorverdovend!) en dan siesta op de comfort-seats in de schaduw en met een verfrissend windje. Wat moet je nog meer hebben! Roxie showt haar nieuwste dansmoves en krijgt opa aan het dansen. Leuke, onvergetelijke momenten. We gaan jullie missen en kijken uit naar jullie volgende bezoek!

Beachbar Temanu’a

Temanuiti-taxi van en naar het strand

Dat vierde bezoek, we dachten ze niet tegen te komen, maar ze koersten graag onze richting uit, eens in de buurt: de Sea Croods. Dorpsgenoten (hoewel zij uit Elewijt, wij uit Zemst) met dezelfde plannen de komende 2 jaar (hoewel zij de wereld rondgaan en wij blijven -als we daar geraken- in de Carieb). We leerden hen via het “beruchte” Elewijtse fietskoppel kennen en Zemstenaars hebben hen waarschijnlijk gespot in het lokale maandblad ‘de zemstenaar’. Leuk weerzien en voor Lyam eindelijk andere jongens om met de spelen. De andere kids-boten die we leerden kennen zijn namelijk vaak meisjes. Wij zijn onder de indruk van hun boot (spiksplinternieuwe catamaran, Lagoon 45)! Hier kan je aperitieven op het voordek in de loungezetels terwijl de kids verstoppertje spelen op de boot of op de trampolines springen! Ondanks al die luxe, kijken ook Nael, Ilian en Lien -zoals alle andere kids- uit naar het zwembad!

Wist-je-datjes :

  • Op 1 oktober is “superbompa” heen gegaan. Zachtjes ingeslapen met familie bij hem en pijnloos. Bert’s tante heeft nog een tekening meegenomen naar België, speciaal gemaakt door Lyam voor superbompa, met zijn grootste wens… de verjaardagstaart met 100 kaarsjes. We moeten vroeger afscheid nemen en de tekening gaat mee het graf in, wat een eer voor Lyam.
  • Voor een tweede keer deze reis maakten we deel uit van een regatta-parcours. Die ene dag dat we eens vroeg van boord waren, naar de lokale markt, komt de kustwacht kloppen om ons weg te jagen. Wanneer ik het bericht via de Sea Croods doorkrijg en we terug aan de boot zijn, is de regatta al afgelopen. Rondje om de boei of rondje om Temanu’a?!
  • Twee offers aan Neptunus: een peddel en een stuk van het slot van de bijboot, gelukkig is Bert alert en kan hij ze allebei nog uit het water halen/opduiken.
  • Tijdens de kinderloze avonden testten we de nieuwe partylamp uit, gekocht in supermarkt te Cascais. Geweldig, het licht en patroon verandert op de muziek. Dit in combinatie met de songs van onze trouw geeft een dikke party … met ons tweetjes op de den dansvloer in de boot!

Gespot :

  • Filemon, een BN (Bekende Nederlander), zat met een jonge schone te eten. Volgens de roddelblaadjes zit hij net in een scheiding. Geen foto of selfie genomen, wat zijn we slechte paparazzi!
  • Rescue-helikopter die water uit de zee, vlak naast onze boot, oppikt in een “Bambi-bucket” om een brand iets verderop te blussen.
Temanu’a ligt gelukkig stevig vast aan haar anker

Verder Bericht

Vorige Bericht

2 Reacties

  1. Annelyse (van het beruchte Elewijtse fietskoppel) oktober 16, 2019

    Haha … ik had de fotos van jullie ontmoeting met de sea croods al gezien op hun blog.
    Tof dat jullie elkaar nog ontmoet hebben.
    Op druilerige dagen als deze zijn jullie zonnige foto’s en terraskes op de boot zeer jaloersmakend. Sebiet komen we jullie ook bezoeken in een vlucht van het regenachtige België 🙂

    • admin oktober 16, 2019 — Berichtauteur

      Yep, bij onze tekstjes is er altijd wat vertraging (10 tal dagen). Gisteren namen we van hen afscheid bij Faro, maar misschien zien we ze terug op de Canarische eilanden.
      En we hebben het al gezegd, jullie zijn steeds welkom … op voorwaarde dat er Minnaressen en Duvels worden meegebracht!

Laat een reactie achter

© 2019 Temanu’a

Thema door Anders Norén