Temanu'a

Taking some TEAM time

BEL Defensie op bezoek

Positie: het Spaanse water – Curaçao

Bezochte stranden: Blauwbaai – Kokomo – Papagayo Kanoa


Impressed by the speedy dinghy.

Nabij onze ankerplek is er een militaire oefening gaande voor BEL-NL diepzeeduikers. Na ongeveer 14 jaar zie ik een promgenoot, onze Gentse marinier “Seppe”, terug en drinken we samen een pintje/Duveltje. Het is altijd fijn om bezoek te krijgen, en met de huidige pandemie is dat eerder uitzonderlijk. Wij geven fier een rondleiding op Temanu’a en worden uitgenodigd op het ponton, hun werkplek aan de Caracasbaai. De BEL duikers leggen wrakstukken, zoals schietstoel en canopy, in het water en de NL duikers voeren het scenario uit. Het exotisch klinkend Curaçao biedt hiervoor de beste condities aan: een enorme diepte, vlakbij het strand, waardoor medische interventietijden minimaal zijn. De kids nemen een kijkje in de caisson -net een miniduikboot qua grootte- speciaal ontplooid voor deze oefening. En mama…, ik kan genieten van het uitzicht, want wat een afgetrainde NL militairen in strakke kaki duikpakken. Bert heeft me snel in de gaten!

Snooping around in the scrapped plane parts, like F16 canopy.
In the “caisson”.
Visit on Temanu’a – BEL military divers… almost asked them to clean our bottom!
Seppe is showing his dance moves on DJ Sharky’s music.
And then back to land in our dinghy… that’s something else,… and more wet!

We kijken uit naar hun terugvlucht met A321, want bij de crew zitten nog meer bekende gezichten. Het moment om de waterlijn van Temanu’a terug omhoog te krijgen en enkele kilo’s aan lees-, school-, en pilotboeken mee te geven richting BEL. Deze keer geen overnachting in het super-de-luxe hotel Marriott, enkel een drankje en hapje in fijn gezelschap. Onze flinke kindjes gedragen zich voorbeeldig deze keer. Beeck en Pieter (PIL en coPIL) opteren voor een Temanu’a bezoekje in de ochtend net voor de terugvlucht. Wij worden ondergedompeld in de laatste 15 Wing – A400M nieuwtjes en weetjes: de levering van de eerste BEL-LUX A400M komt nu wel heel dichtbij! Wij juichen mee vanop afstand en genieten van de mediabeelden.

Pilot “Beeck” writing in our guestbook.
Co-pilot “Pieter” writing in Lyam’s friendship’s book after playing in the water.

Camouflage technieken, maar vooral verstoppen voor de zon!
Temanu’a camouflaged on Spanish water.

Preparing to wavesurf.

En dan ‘the usual business’ : watersporten, samen met mijn promgenoot Seppe. Snorkelen, duiken en … golfsurfen! Inderdaad, dit eiland biedt zoveel mogelijkheden. Surfgolven vind je aan de oostkant van het eiland (Playa Kanoa), momenteel ten gevolge van passage tropische storm ”Teddy”. Lyam’s windsurf meester, Daan, tipte ons over dit plekje. Een ruige tocht naar de surfspot, waar naast de surfers enkel ‘lokalen’ het strandje bezoeken. Het ziet er voor mijn mama’s hart iets te gevaarlijk uit, maar Lyam wil absoluut het water in met zijn ‘lemon shark’. Seppe geeft wat instructies over een mogelijk goed plekje met niet te grote golfslag. Lyam doet het super en geniet met volle teugen… wachten op de juiste golf en dan gaan! De windsurflessen met Daan verrassen ons ook als we de tandem plank mogen uittesten. Bert en Lyam met elk een zeil en Roxie -heel enthousiast- in het midden. Toch lukt het niet Roxie te overtuigen voor windsurflessen. Chillen aan Kokomo beach, ons favoriet strandje, is meer haar ding. Een restaurant/bar waar je tussen de rondlopende kippen en leguanen zit.

Roxie talking to the locals, but no Dutch nor English speaking kids..so very local.
Catching the wave.
Seppe almost standing (left) – Lyam and Bert looking out for the breaking water (right).

Can’t be cooler than this!
Large enough to take the whole family.
All three enjoying this sail!

Kokomo beach treasures.
Are you talking to me??!

Mijn broodje” – Vers belegde baguettes met topper op het menu:
een Belgische martino

Op het kitestrand maken we kennis met nog meer NL militairen, deze keer landmacht die op zending in Curacao zijn en onder andere de coastguard helpen. Zij vertellen ons over een (verborgen) tweede kitespot op het eiland. Eentje die zeker nog op de planning staat. Een kinderloze kitesessie met SY Zoma. Veel te veel wind naar mijn gevoel, maar we gaan ervoor. Jonas crasht zijn kite tot de stukken er vanaf vliegen. Paparazzi Melaine bezorgt ons leuke foto’s van de date op het water en achteraf hebben we een sundowner als beloning. De kids zijn terwijl alleen op de verschillende boten. Lyam en Theo in de ban van een Lego animatiefilm (stop motion), waarmee ze uren zoet zijn: blokje verzetten, foto nemen, Lego poppetje verzetten, foto nemen,… en dan nog de montage van de film! Dat alles, omdat op de schoolwebsite van ‘de Zonnewijzer’ vermeldt staat dat ze in het vierde leerjaar een animatiefilm maken. Lyam is dus razend enthousiast en dat werkje verdient nu al een 10/10. Roxie en Zoe, twee achtjarige meisjes, treffen we bij terugkomst aan op het dek van SY Zoma. Knus met dekentjes, kussens en alle knuffels een filmke aan het zien. Wat een vooruitgang, enkele weken geleden ging Roxie ‘dood’ toen we haar voor 5 min met Lyam alleen op de boot lieten omdat we onze aankopen uit de geparkeerde auto wilden ophalen.

I get a thumbs up from my personal kite-instructor.
Don’t try this at home.

WEETJE VAN DE DAG
Toppunt van luiheid in Curacao? … Een ATM drive-in.

Aan sociale contact hebben we geen gebrek, eerder soms een overload. Zeer uitzonderlijk in deze tijden. Het winkelen doen we met mondkapje aan en volgen nauwkeurig de ‘winkelkar-verplichting‘ op. Heel bizar, zelfs wanneer je enkel een brood koopt, kom je zonder een winkelkar de supermarkt niet in. Het aantal coronabesmettingen loopt op, dagelijks komen er 10 tot 20 besmettingen bij. Niets vergeleken met wat er in BEL aan de hand is.

Lyam ‘sandwiched’ by the huggle monsters of SY 3 Little birds.

Ons leventje is toch eventjes anders. Net zoals vrienden-zeilers besluiten we een appartement te huren voor een maand terwijl we enkele noodzakelijke klusjes doen aan de boot. Na SY Three little birds, Yndeleau en Zoma verlaten ook wij “Anchorage C” op het Spaanse water. Een laatste wekelijkse bbq aan boord van SY Lalchimist, maar zeker niet de laatste want de traditie zet zich verder aan land in “de Zomansion“.  Bert vaart samen met Jonas de boot (Zoma, een stalen lady) aan gemiddeld 2 knopen naar Willemstad, in de haven. Ondanks hun beperkte snelheid, slagen de vrouwen en kids er maar net op tijd in hen toe te wuiven op de befaamde ‘Pondjesbrug’. De bel rinkelt als Melaine en ik over de streep springen en dan gaat de brug open, zodat Zoma kan binnenvaren. Wat de mannen niet opmerken is een formatie aan NL Navy seals die tegelijkertijd komen aangestormd van de andere kant met hun sterk bewapende boten . Het lijkt alsof SY Zoma wordt aangevallen. Wat een timing! Voor mij de eerste keer -na meer dan een jaar- terug autorijden. Voor de kids een waar avontuur met mama achter het stuur. s’ Avonds klinken we in de Zomansion op de goede afloop, steken een frietje met frikandel special en bitterballen en Lyam crasht in de pool. Hij houdt er een grote schram aan over, net een haaienbeet in zijn dij. Kan hij later met uitpakken bij zijn maten!

SY Zoma – with her captain and mine.
Off they go, 8 miles to Willemstad.
NL Navy seals in action.
Ready to enter SY Zoma?!
Waving from the ‘Pontjes” bridge,
Just enough space to pass, so we can almost shake hands.
We had a great day with our Danish friends!

Verder Bericht

Vorige Bericht

6 Reacties

  1. Lydia oktober 17, 2020

    Heel leuk om jullie te volgen!

  2. Paul Bolsius oktober 20, 2020

    Ja ja, wij volgen hier ook met veel plezier. Heel goed geschreven!
    Ons zeilseizoen is achter de rug en wij zagen op ons thuiswater De Grevelingen alleen de A 854 Hydra en de Soemba van de Nederlandse Marine.
    Als we in Den Osse aanmeren aan de A steiger liggen ze vlakbij…
    Allemaal duikopleidingen dacht ik.
    Goede vaart verder!
    Paul Bolsius, SY Yagi
    ON5AB

    • admin oktober 20, 2020 — Berichtauteur

      Hoi Paul! Fijn dat ook jullie volgen. Vanaf volgende zomer zijn wij ook op de Grevelingen. Liggen jullie in Den Osse? Dat is mogelijks ook voor ons een optie, ofwel Port Zeelande, Groetjes van de Temanua crew.

  3. Paul Bolsius oktober 21, 2020

    Hallo iedereen,
    Wij liggen in jachthaven Bruinisse, de oostkant;
    Wij lagen 25 jaar in Port Zélande maar Bru is korter bij huis en ook vlak bij de sluis;
    Net bericht van onzen Tom ontvangen, hij is nu Lt Kol !!
    groeten
    Paul

    • admin oktober 21, 2020 — Berichtauteur

      Ok, goed te weten van Bruinisse. Tom kreeg alvast onze felicitaties in september! Proficiat.

Laat een reactie achter

© 2020 Temanu’a

Thema door Anders Norén