Temanu'a

Taking some TEAM time

Canaries! … Na 5 dagen, 4 nachten en x ONDERBROEKEN

Positie : Isla Graciosa

Route : 555 nm van Faro (Culatra) naar Lanzarote

Het wordt onze tweede grotere overtocht. Dankzij de ‘lessons learned’ van vorige keer bereiden we ons deze keer echt goed voor. Het is er trouwens de perfecte -bewolkt en regenachtig- dag voor in Culatra. ’s Ochtends de laatste inkopen, benen strekken en een ijsje eten voor we een dagje aan het kokerellen gaan. Al het vlees wordt gebakken (hamburgers, gehakt, koteletten), boontjespuree en spaghettisaus moet op zee enkel nog eens opgewarmd worden. De kastjes worden zo gereorganiseerd dat je met weinig moeite snel aan de pasta, beschuiten, koekjes, muesli enz kan. Onder de tafel telt Lyam 35 flessen drinkbaar water. Een oversteek zonder honger noch dorst deze keer! Er wordt eens goed gerommeld in het speelgoed en de eerste Halloween slinger met spookjes, vleermuisjes en pompoenen wordt vlijtig geknutseld. Na de regenbuien gaan Bert en kids nog eventjes dag zeggen bij de Zeevalk (reisgezellen van onze Puff vrienden) en dan wordt de dinghy op het dek gelegd. Je voelt aan de kids dat ze toch wel wat onrustig en zenuwachtig zijn. Tja, 5 dagen geen land, niet rondcrossen… dat is ‘ongewoon’. Terwijl Bert de weerberichten binnenhaalt, wordt de “overtocht-configuratie” afgerond: tafel wordt bed, warme kledij (mutsen, buff, zeilpakken, thermisch ondergoed) en zwemvesten met leashes binnen handbereik. We zijn zo goed als klaar. Een aflevering van Game of Thrones en dan vroeg in bed.

een ganse namiddag ‘voor’-koken

Zondag 20 oktober, 8u ’s ochtends gaan we de zee op (plotter wijst juist 1600 Nm aan). Donderdag 24 oktober 17u, Lyam en Roxie doen koprol en radslag op playa Francesca. Opnieuw een overwinning, een tocht met ups and downs, met soms creepy, niet zo fijne, maar ook rustgevende momenten. De zeilersdementie slaat toe van zodra je voet aan land zet, dan worden die lastige momenten vergeten!

DAG 1 Na amper een paar mijl krijgen we een eerste regenbui (squall) over ons. We zijn gewaarschuwd en zetten de radar aan om komende buien zoveel mogelijk te ontwijken. Voorts is het opletten voor grote schepen want we bevinden ons precies in een ‘shipping lane’ van en naar Gibraltar … het houdt ons bezig en de tijd gaat voorbij. Roxie is een beetje misselijk. We eten alle vier lekkere spirelli’s met de verse spaghettisaus. Kids gaan net na zonsondergang in bed, liggen nog wat te fluisteren tot opeens Roxie haar melktandje eruit gaat! Zou de tandenfee ook op zee langskomen?! In de avond doet Bert een klapke met een andere boot Nimrod (UK) die in onze buurt vaart. Fijn gevoel te weten dat je niet alleen bent op dat grote water. Verder is de nacht rustig met enkele grote containerschepen die recht op ons afkomen. Ontwijken is gelukkig niet moeilijk met de AIS en bij twijfel roepen we hen op, om zeker te zijn dat ze weten dat er een klein zeilbootje voor hun boeg dobbert.

Bergen van golven voor de zonsondergang

“Slurpie”, Roxie’s houvast bij moeilijke momenten

DAG 2 – De dag met de minste wind, maar wel de meeste regenbuien. Heel eventjes zwemmen enkele dolfijnen met ons mee in het helblauwe water, dat was nu toch al eventjes geleden. Het is de ene squall na de andere die we aan stuurboordzijde onze richting uit zien komen. In de verte zien we achter ons bliksemflitsen. Helemaal geen aangenaam gevoel, gelukkig horen we de donderslagen niet, wat bevestigd dat het onweer veraf is. De boontjespuree met hamburgers smaken. De wind wakkert weer aan en opnieuw doen we een dagelijks gemiddelde van 130nm. In de nacht hebben we geen minuut rust, we moeten geregeld van koers veranderen om de squalls hopelijk te kunnen ontwijken. De onweerswolken volgen allemaal wel dezelfde ‘route’, dus de beste manier is eropaf te sturen en ze voor de boeg te laten passeren. Ervoor weg zeilen gaat toch niet. Nat worden we helaas wel, vreselijk om nat onder de buiskap te zitten tijdens de nacht.

Tandje uit!

1 van die ambetante ‘squalls’

DAG 3 – Ik verklaar de derde dag nu standaard als de ergste! De golven, onrustige zee en veel wind kan bijna tippen aan het einde van onze eerste oversteek. Gelukkig minder erg. Toch hoop ik stilletjes dat ik Bert nog kan overtuigen een opstapper mee te nemen voor de grote oversteek of beter dat ik samen met de kids het vliegtuig neem en hij met de opstapper de boot naar de Carieb brengt. Hoewel ik er op dat moment van droom, spreek ik het niet uit. Geen warme maaltijd, houden het bij boterhammekes. ’s Avonds opnieuw een klapke met een nabije zeilboot Spirit (Denemarken). Een solozeiler, man vaart boot zonder familie naar de Carieb want ‘too boring for the children’ en de vrouw die moet uiteraard voor de kids zorgen. It’s all about choices, … and adventures.

De crew in standby modus

Dubbel gereefd grootzeil

De ‘onrustige’ zee

DAG 4 – We gaan goed vooruit, steeds met een rif in het grootzeil maar comfortabel zeilen. Captain Binky trimt de zeilen en maakt het de Temanu’a crew zo aangenaam mogelijk. Opnieuw lekker eten: macaroni met kaas-hesp en croque monsieur. De units op de satelliettelefoon mogen op dus bellen we het thuisfront en stellen hen gerust dat alles goed gaat aan boord. De kids zijn iets actiever. Spelen ‘kiten’ of is het eerder ‘aapje’ met hun leashes aan de trap. Als ze wat uitgeraasd zijn, fantaseren ze in de kuip van hun droomkamer en denken terug aan leuke tijden met vriendjes. Eindelijk hebben we een goed nachtritme gevonden. We blijven allebei in de kuip slapen op de XL comfort seats. De banken in de kuip zijn groot genoeg om elk uitgestrekt te liggen, vereiste op ons ‘need to have’-lijstje bij keuze van een zeilboot. Een wacht van 4u uur, de ene kan 4u ongestoord slapen en de andere slaapt telkens 15-20 min met een alarm. De volgende ochtend ben je redelijk fit en een combat nap overdag geeft je voldoende rust. De laatste nacht, constante achterlijke wind van 15 knopen geeft ons een rustige nacht met enkel de fok.

Yeah, kiten aan de leashes!

De beste plek op zee… de kuiptafel.

De luisterboeken hebben succes

De laatste zonsondergang

DAG 5 – Land in zicht! Je ziet het in de verte, met de auto ben je er in een wip, maar met de boot lijkt het niet enkel een eeuwigheid te duren, het duurt ook uren! Net als de kids worden wij ongeduldig. Er liggen meer dan 20 boten in de baai aan het natuurreservaat Isla Graciosa. Niet onze vertrouwde zeilersvrienden Isis, maar andere ‘bekenden’ (Nimrod, Namihani, Altarama) en vele ‘nieuwe’ kidsboten (Te Fiti… naar de Vaiana film, daar moeten wel meisjes aan boord zijn)! Alhoewel we hem bijna misten, is de kers op de taart: de overvliegende A400M, wat een beest!

Fantastisch gevoel!

De kliffen van Lanzarote

5 dagen gereduceerd tot een 5 minuten-filmke!

Wist-je-datjes :

  • De vele luisterboeken die we kado kregen op de afscheidsfeestjes slaan aan bij de kids. De ideale bezigheid en afleiding als je uren in de kuip ligt te staren naar de horizon. De tafel in de kuip blijkt de ideale zitplaats te zijn op een bewegende boot, zelfs hoofletters en maaltafels worden geoefend vanop de tafel.
  • Ondanks de satelliettelefoon, blijven we de communicatie via HF fantastisch vinden. Ook deze keer kon Bert (ON3BNK) werken met radioamateurs uit Belgie, een geslaagde QSO. Bedankt aan degenen die steeds proberen met ons contact te krijgen.
  • Zelf testte ik zeeziekte pleisters uit (van Isis), niet te verkrijgen bij ons maar wel op voorschrift in Nederland. Straf spul, maar het werkt. Drie dagen niet misselijk, enkel een droge mond en -iets lastiger- niet in staat iets te lezen. Eenmaal uitgewerkt, is het opnieuw ‘kots-tijd’.

Gespot :

  • Mooie grote regenbogen na een regenbui. Enkel die unicorn kwam niet piepen.
  • Inktvisje: gevonden op het dek, waarschijnlijk samen met een golf daar beland en uitgedroogd door de zon. Voor de kids een les biologie, tijd om dat kleine beestje eens van dichtbij te bekijken en na te tekenen.
  • Klein vogeltje rust uit op de reling en vaart zo een stukje ‘al slapend’ met ons mee.
Lyam zoekt het beestje op in zijn groot vissenboek.

Mmmmh, Chiperones

Niet Gespot : Het is bewezen, de tandenfee vindt zelfs haar weg op de oceaan. Ze stak een centje in Roxie’s tandendoosje, maar wij merkten er niets van ….

Verder Bericht

Vorige Bericht

6 Reacties

  1. Charlotte oktober 31, 2019

    So glad you made it!!!!
    Kids keken vol belangstelling mee naar het filmpje… Nu willen ze dat ook… Oh dear…

    Toedels en jullie zijn een prachtig team!

  2. Lot oktober 31, 2019

    So glad you made it!!!!
    Kids keken vol belangstelling mee naar het filmpje…
    Nu willen ze dat ook… Oh dear…

    Toedels en jullie zijn een prachtig team!

  3. Lut oktober 31, 2019

    Goed gedaaaaaan! Best spannende momenten.
    Wat een team👌🤙

  4. Lut november 1, 2019

    Fijn dat de luisterverhalen gesmaakt worden
    Groetjes van ons

  5. Mieke Claes november 2, 2019

    Mooi om te lezen dat jullie avontuur prima verloopt, doe zo verder😊 genieten en veiligheid zijn nr 1 en 2, de rest volgt vanzelf😊 enjoy!

  6. SeaCroods november 10, 2019

    Waouw! C´est magique de vous lire. Nous sommes embarqués dans la même fabuleuse aventure sur la mer, avec ses moments difficiles et ses joies immenses! Nous espérons vous revoir bientôt!
    Les SeaCroods

Laat een reactie achter

© 2019 Temanu’a

Thema door Anders Norén