Temanu'a

Taking some TEAM time

Voorbereiden in Faro

Positie : Ilha de Culatra

Route : Portimão – Faro – Ilha de Culatra (bezoek aan Olhāo)

Dichte mist en geen wind, zo verlaten we de haven van Portimão want we hebben het daar nu wel gezien na een week. Op naar Faro, onze laatste bestemming in de Algarve: 35 nm motorzeilen met keiharde Ketnet-muziek (wel zeker 3 uur). Kids helpen mee het avondeten voorbereiden, wat de lekkerste guacamole ooit en een heerlijk slaatje kip werd. Net voor zonsondergang varen we de geul bij Faro binnen. In de stilte zegt Bert : “Het gaat hier nog efkes spoken”. Twee minuten later had ik door wat deze ‘oneliner’ infeite wilde zeggen. We gingen nogal tekeer, golven kwamen langs alle kanten en we hadden stroom tegen. Volle gas vooruit en erdoor! Iets later wordt het water vlak en zien we aan bakboordzijde de zon ondergaan en aan stuurboordzijde de maan opkomen. Onvergetelijk mooi moment. Het anker gaat neer naast Isis. Joost komt met kids en zusje Carlijn nog een slaapmutsje drinken. En we krijgen opnieuw een logee: kleine Isa overnacht bij ons aan boord. De volgende ochtend worden we gewekt door haar lief getetter en Lyam, die roept “HELPPPP, ze stopt niet met praten!”. Isa is in haar nopjes!

De laatste mist, op ’t gemakske een Jommeke lezen.

Het spookhuis net voorbij, op foto lijkt het altijd minder erg.

Rustgevende zonsdondergang bij Faro.

Rust, bekomen van de bezoekjes en de vele avonden met nieuwe vrienden. Voor mij betekent dit wat meer structuur geven aan de kids, het ‘boothouden’ doen en eens door een inhoudsloos (vrouwen)dagblad bladeren. Bert zijn interpretatie is iets anders en hij trommelt Joost op om te wakeboarden, deze keer met zijn “foilboard” (= board met lange vin in soort vleugelprofiel). Het lijkt wel alsof hij vliegt over het water. Hij neemt de kids ook mee naar het strandje waar ze een “beach clean-up” doen. Resultaat : een grote pmd zak vol afval. We profiteren van de overvloed aan data die nog over is met de lokale simkaart en ‘video whatsappen’ naar familie en vrienden. En net voor we de oude stad van Faro willen ingaan, varen de Sea Croods binnen en komen ons -met gedetailleerde instructies over de aanlegsteiger voor dinghy’s via Whatsapp- algauw achterna. Met onze 3 gezinnen palmen we een Italiaans restaurantje in. Super gezellige avond, lekker eten en Setubal wijntje. De terugweg in het donker, een tiental minuten varen met de drie bijbootjes achter elkaar; samen uit, samen thuis.

Wij zitten te wachten…

Joehoe, daar zijn ze !

Na kiten, nu ook foil wakeboarden.

Thanks Joost om mijn ventje te entertainen !

Op stap in Faro.

Heimwee naar onze bank in de Toekomststraat en onze buurtjes…

Alle tafels samen = 1 grote tafel Sea Croods, Isis en Temanu’a

Dankzij de gesprekjes met vriendjes thuis en info die verstuurd wordt op de Whatsapp groep ouders 2e en 3e leerjaar heb ik een idee hoever we staan met school. Het geeft me een geruststellend gevoel, want we staan een beetje voor, zelfs met het beperkt aantal uur dat we geven. Het gaat ook vlot, 1 op 1 lesgeven. Lyam is het best in rekenen en heeft nauwelijks uitleg nodig. Taal doet hij minder graag, maar opnieuw ook in spelling is hij goed en schrijft mooi. Onze meid die heeft het iets moeilijker met rekenen (ten opzichte van Lyam dan), maar ze doet het uiteindelijk wel. De maaltafels van 2, 4, 5 en 10 gaan al vlot. En voor de hoofdletters is ze ook gemotiveerd; al haar vriendinnekes komen aan de beurt en de verschillende bootnamen. Aan inspiratie geen tekort. Godsdienst laten we even aan de kant liggen en een alternatief programma sport en W.O. is dagelijkse kost.

Met de Uber taxi gaan we naar het skatepark en het nabijgelegen shoppingcenter. Tot tweemaal toe! Onze kids krijgen sinds kort 1 euro per week zakgeld en hebben ook een spaarcentje op de rekening staan waarmee ze zelf spullen mogen kopen de komende 2 jaar. Lyam is zoals altijd het meest beredeneerd, maar toch verbaast Roxie me want ook zij spaart en geeft haar centjes niet aan ‘brol’. Bovendien krijgen ze af en toe een extraatje van de tandenfee. Lyam beseft dat hij zijn laatste euro kreeg van de tandenfee. Roxie die vindt het maar niets, houdt immers niet van verandering, en wil haar schattige melktandjes niet kwijt. Er bengelt al een week een losse tand in haar mond, maar uittrekken is geen optie! Allebei stellen ze verlanglijstjes op en denken op lange termijn (inclusief Sint en verjaardag). Lyam’s lijstje : 1. onderwater camera, 2. DJ set, 3. koptelefoon, 4. JBL box 5. LEGO technic, 6. gewone LEGO, 7. Geronimo boeken en strips. Bij de FNAC konden we bijna alles van zijn lijstje vinden en -na overleg met papa- koos hij ervoor zelf een DJ set te kopen. ’s Avonds is het al dikke party op de boot (tot middernacht) met ons viertjes. Hier gaan we nog van genieten! Zij die de Duvelvlag zien wapperen, breng voortaan de ‘dans-sletskes’ ook maar mee!

En waar zijn jullie helmpjes?, vraagt mama.

Skate les aan zusje. Ze houden er allebei pijntjes aan over, Lyam aan zijn schenen en Roxie aan haar knieën.

Lyam, de coole skater

DJ Sharky is nu full Ops !

En op aandringen van Lyam, nog een close-up foto van de DJ set.

Het is weer tijd om verder te gaan richting de Canarische eilanden; Sea Croods via Madeira, Isis via Marokko. En wat doet de Temanu’a?? Wij twijfelen. Marokko zegt ons niet veel, (te veel koude nachten beleefd met het leger) maar Agadir ligt op de route en doorbreekt de tocht (en samen met Isis maakt het wel heel verleidelijk). Porto Santo en Madeira blijken mooi te zijn en ik zie ons Temanu’a logo al staan op de muur tussen alle andere vertrekkersboten. Uiteindelijk laten we de wind bepalen. Aan het autoloze Culatra, nabij Faro, doen we het nog een aantal dagen rustig aan en bereiden ons voor op een tocht van vier tot vijf dagen. Waarschijnlijk is de beste koers met de komende wind Lanzarote… we (and you) will see!

Hier kan nog wel een dinghy bij.

Overal onze bloemetjes ”Hibiscus” op Culatra.

Dit is ze, de surfbloem.

Wit strandje aan de Atlantische kant van het eiland Culatra.

Fijne wandeling terug over de brugjes, want deel komt bij hoog water onder water te staan … soort Waddeneiland.

Stort van Culatra – Les mechanica ; hoe ziet een motor eruit ?

Wist-je-datjes:

  • In een vorig leven was Joost (Isis) DJ, een ‘local hero’ zo beweert hij. Nu is hij Lyam’s hero: helemaal onder de indruk van Joost’s handelingen en enorm geinteresserd in enkele ‘DJ weetjes/tips’ aan de DJ tafel. Dit was voor Lyam ook de doorslag waarom hij net nu een DJ set kocht en geen LEGO, nu is Joost er!
  • Kids bedachten een ‘flinkheidskalender‘. Er is namelijk een verboden tas aan boord, vol met kadootjes. Af en toe en bij speciale gelegenheden wordt daar iets uitgehaald. Het is al eventjes geleden nu. Regelmatig zijn er crisisjes aan boord. Ja ja, ze kunnen allebei heel koppig zijn en soms wel eens met het verkeerde been uit bed stappen. Deels is het aan ons zelf te wijten want structuur hebben ze nauwelijks en gaan ook vaak samen met ons slapen. Anderzijds zagen/neuten ze al wanneer we nog eens school doen voor een paar uurtjes (en dan nog niet elke dag zoals thuis!). Nu, de flinkheidsmeter hangt op en sindsdien zijn ze werkelijk ook veel flinker. Na tien achtereenvolgende flinke dagen volgt er een verrassing!

Lyam voer voor het eerst alleen de boot, volgde nauw de instructies van Captain Binky (via walkie-talkie) op tijdens het ankeren.

Gespot :

  • Vleermuisjes, kennelijk ‘de rosse vleermuis’. Deze vliegende beestjes zijn geen vogels maar wel zoogdieren, uitgerust met een radar-zintuig.
  • Een bidsprinkhaan die een tor opeet, de kids hernoemen het kriebelbeestje naar ‘de vreetsprinkhaan’.
  • Geen vliegende vissen maar springende vissen, wanneer we in het donker terugvoeren naar de boot. Ze komen af op het licht van onze petzl lampjes die in het water schijnen. Ik roep het uit wanneer een vis tegen Temanuiti springt en Lyam’s hand raakt. Hetzelfde moment springt een vis nog hoger, recht de bijboot van Isis in. Dit heten wij ‘vissen vangen’.

Verder Bericht

Vorige Bericht

6 Reacties

  1. Mieke Fransen oktober 20, 2019

    Het was een tijdje geleden, maar vandaag nog eens ‘bij’ gelezen. Wat een zalige tijd hebben jullie daar toch!
    In de Zonnewijzer zijn al jullie briefjes ondertussen aangekomen. De kinderen waren heel blij! Wij hebben er voor jullie ook nog klaar liggen, maar oma en opa waren al weg toen iedereen klaar was. Ze komen dus wel als er nog eens bezoek vertrekt.
    Volgende week een weekje vakantie en zoals ik daar lees, verdienen jullie dat daar ook wel! Niet te snel gaan, zodat wij kunnen blijven volgen he 😉
    Vele groetjes
    Juf Mieke

  2. Oma en opa oktober 21, 2019

    Vanaf schooljaar 2021 de woensdagnamiddag fuif in de Toekomststraat 23 met optreden van D.J. Sharky.

  3. Didier oktober 22, 2019

    Het bankje staat ongeduldig te wachten, net als de buren. Ik kijk ook uit naar die fuiven! 🙂

  4. Lut oktober 23, 2019

    Goed idee die woensdagnm fuiven. Hier alvast enkele kandidaatjes.
    Amy reeds op danslessen en Ciske volgt nu breakdance. Ambiance verzekerd 😊😉

  5. Isabelle et Sofiène oktober 25, 2019

    Hello les amis! Nous avons été heureux de partager une partie du voyage avec vous. Ca fait bien bien de rencontrer une famille qui vit la même vie que nous 🙂 A très bientôt pour de nouvelles aventures. Les SeaCroods

  6. Inge Meeus november 6, 2019

    amai, super wat jullie allemaal doen. Dat ziet er zo mooi uit
    jarno zijn antwoord oh mama ik wil dat ook eens doen samen met papa op zo een boot varen
    Geniet ervan
    jarno, mama inge en papa Jurgen

Laat een reactie achter

© 2019 Temanu’a

Thema door Anders Norén