Temanu'a

Taking some TEAM time

Change of plans

Positie: Barbados – Bridgetown

Een nieuw record, al meer dan een maand geen haven in gegaan! Hieronder, kort samengevat in een paragraaf, de belangrijkste nodige info voor medezeilers.

BARBADOS – anchorage at Carlisle Bay: Customs” can be done when you are anchored at Carlisle Bay – “Dinghy landing” possible in the marina on the Constitution river, just after the bridge – “Garbage” can be left in the bins on Independence square nearby the dinghy – “Water” for jerrycans during happy hour at Pirates Cove just in front of the anchorage – “Laundry” nearest DIY at Orange square, good prices and big machines – “Cold beer and good music” at Jos Beach Bar, Dutch owner – “Kitespot” take a van at corner of market not far from Burger King to Silver Sands (3,5 Barbados dollar).


Een Hollander die ons op een biertje trakteert, dat komt helemaal goed!” Joost en Froukje maken een goede eerste indruk op de vertrekkersdag. Na bijna 5 maanden samen te zeilen, kunnen we dit alleen maar beamen. Helaas, moeten we in Kaap Verdie al afscheid nemen van Froukje en de meisjes. Zij steken niet mee over, maar keren om familiale redenen terug naar Nederland. Joost en Thom varen de boot naar de Carieb en zorgen voor een stalling op de kant. Hun zeilavontuur wordt eventjes stopgezet voor onbepaalde tijd. Geen tijd om te treuren. In Mindelo genieten we van de laatste dagen met z’n allen. De ‘floating bar‘ aan de haven is ons dagelijks stekje. We houden er zelfs een overdosis frietjes aan over! Gezellige boel, want vertrekkers verzamelen op deze plek voor de oversteek. Vele Nederlanders volgende de ‘Oranje route’ naar Suriname. Fransen gaan eerder naar Martinique. Zo ontmoeten we oude en nieuwe boten (Frank, Karma, Free, Freedom, Dizzie, Tefiti,…). Kids vermaken zich goed en Lyam is ons barhulpje. Met de lokale barjongen, Erik, leert hij wat woorden engels en krijgen we complimenten over onze ‘intelligente, coole en lieve jongen’. Sinds lange tijd kunnen we terug crashen op het strand. Daar kregen we in de Canaries niet echt de kans toe. Helblauw water in het zonlicht, net zwembadwater. Mooie schelpjes voor het rapen, wel honderden ‘eenhoorns’. Onze knutseldoos wordt gretig aangevuld en binnenkort kunnen we leuke ‘kettingskes’ maken. De ideale setting voor de Kerstfoto! Het fijne aan Kaap Verdie is het Afrikaans sfeertje. We verkennen de buurt, hoe verder je van de haven stapt, hoe meer lokaal het wordt. Er wordt op straat geleefd. Langs de weg verkopen ze groenten en fruit. Op een centraal plein is een prullen-, groenten- en vismarkt. Geen probleem om vers voedsel in te kopen voor de oversteek. Kids vinden dat er voor het eerst veel ‘arme mensen’ zijn. De laatste uitstap gaat naar het naburige eiland San Antao, hiervoor nemen we de ferry en spotten massa’s vliegende vissen (eens bovenaanzicht). Ter plaatse gaan we de achterbak van een jeep in. De Nederlandssprekende chauffeur belooft ons een onvergetelijke trip naar de mooiste plekken en een lekkere maaltijd. Wat een avontuur, weer een nieuwe belevenis voor de kids. Bert en ik wanen ons op kamp in een Unimog. Alhoewel bewolkt worden de uitzichten en landschappen mooier en mooier. Gestart met een vulkanisch landschap, belanden we in een oase van groen. Beetje een Aziatische sfeer, alleen is de bevolking iets donkerder. De vallei is echt prachtig. Hier worden de nieuwe plannen besproken met Isis. Zij varen namelijk naar Grenada of Trinidad voor bootstalling en wij naar Guadeloupe voor het volgend bezoek. Afscheid op zee vinden we maar niets en zo ontstaat het idee om samen naar Barbados te varen, daar effe te bekomen en dan elk onze weg te gaan. Sounds like a (new) plan.

Net een zinkende Temanu’a in de golven tijdens de oversteek van Tenerife naar Cabo Verde.

Zeldzame groepsfoto!

In Barbados passeren we nu echt de laatste week samen met Joost en “Opie”. Inderdaad, naast opa en bompa Jakker hebben de kids Thom als hun opie gedoopt. We gaan samen ‘inklaren’ bij de douane en zetten na 17 dagen onze zeebenen op land. Best wel een raar gevoel. Een beetje overdonderd door de drukte -dagelijks liggen er wel 3 grote cruiseschepen- en de luide muziek, maar het witte strand, warme water en koude bier kan ons wel bekoren. Er worden lekkere maaltijden aan boord klaargemaakt met de overschotjes: bbq met ribbekes en maiskolven, pompoensoep, lasagne en verse pizza. Mijn harem mannen doet dat goed! Uiteraard mag de rhum cola niet ontbreken en we proeven de ‘roti’ (soort mega wrap met pikant sausje en kip, rund of scampi… niet de ‘poulet roti’ zoals wij die kennen). Het avondleven is ons nog steeds een raadsel. Het lijkt wel of wij altijd de verkeerde dag uitkiezen om eens een stapje te zetten. Het leven draait hier voornamelijk rond de cruisers (maar dan letterlijk van de cruiseschepen). Taxi’s kan je overal vinden, maar zijn redelijk duur, dus kiezen wij voor de lokale bus. Wat een avontuur! Als je denkt dat de bus vol is, dan krijgen zij er nog zeker 10 personen bij. We raken al snel verspreid. Roxie krijgt de passagiersstoel naast de chauffeur. Lyam belandt helemaal achteraan in de bus, naast een dikke zweterige “donkerblauwe” man. Een andere keer trekt een dame hem op haar schoot. Jaja, die blonde haren doen hun werk hier! Het is allemaal een beetje ‘ongeregeld’ en chaotisch, maar dat maakt het net speciaal. Munt is hier niet te krijgen en de mojito is schaars. De cannabis geur daarentegen is alomtegenwoordig, Geen kwaad woord, de bevolking is super vriendelijk en heel behulpzaam. infeite lijkt dit eiland sterk op Afrika en nee, wij hebben Rihana en Natalia -spijtig genoeg- niet gespot. Het lijkt me ook onwaarschijnlijk dat zij hier zouden vertoeven, waarschijnlijk biedt Barbados meer luxueuze en geheime locaties voor deze sterallures. Kortom, het bevalt ons hier! En met het aanhoudende weer -grote golven- zien we het niet zitten om al direct door te varen naar Guadeloupe voor het bezoek van Stocky en Glenn. Change of plans… een extra vlucht voor hen van Guadeloupe naar Barbados, een extra kost …

Over de oceaan in Lego.

Pirates Cove – met uitzicht op ons bootje.

Pintje tijdens happy hour.

Bezoeken tijdens onze trip zijn heel leuk, maar wel moeilijk te plannen. Bezoekers willen maanden op voorhand een vlucht boeken aan een zo goedkoop mogelijk prijs. Voor ons is het bijna niet mogelijk om maanden op voorhand te zeggen waar we zullen zijn. Het weer is de voornaamste bepalende factor, maar ergens worden de plannen ook concreter door de ontmoetingen met andere zeilers en verhalen over de ‘mooiste plekjes’. Het grote idee is tot de zomer de eilanden in het Caribisch gebied te doen gaande van Barbados – St Lucia – Martinique – Dominica, en dan eerder zuidelijker naar St Vincent en de Grenadines – Grenada – Trinidad – Tobago (?) In de zomer, tijdens het orkaanseizoen, zijn we aan de ABC eilanden (Aruba – Bonaire – Curacao). Het tweede jaar willen we dan via Columbia naar Panama (San Blas eilanden) en zo via Jamaica – Cuba – Dominicaanse Republiek – Puerto Rico – en de BVI’s richting de Atlantische oceaan. Zoals ik al zei, weten we nog niet hoe we de oversteek zullen doen. Zorgen voor later, nu willen we gewoon wat eiland hoppen! Het is gissen naar concrete data wanneer we deze eilanden aandoen.

En dan, afscheid van de laatste Isis crewmembers, Joost en Thom. Een dikke knuffel en kus, we zien mekaar zeker terug! Ons adres, Toekomststraat 23 in Weerde, staat in hun geheugen gegrift. Waarschijnlijk passeren ze eerst bij frituur ‘Weit’ voor een Bicky burger en frikandel special. Toch hopen we de familie Deutekom eerder tegen te komen en samen de San Blas op stelten te zetten!

Verder Bericht

Vorige Bericht

4 Reacties

  1. froukje februari 1, 2020

    lieve Bert, Stefanie, Lyam en Roxie,

    Prachtig verhaal, ik lees het met grote jaloezie (maar wel het type dat ik het jullie heeeel erg gun maar mezelf ook ;)) jullie verhaal. En die foto’s!! Prachtig, geniet ervan lieve schatten! Door jullie verhalen te lezen en foto’s te bekijken genieten wij vanuit het herfstige Nederland met jullie mee.
    dikke kus!!

  2. Joost februari 1, 2020

    Mooie avonturen en mooi verwoord! Misschien gaan we binnenkort maar eens een bicky burger halen. Geniet van jullie verdere reis, wij geniet hier den beetje mee.

    Liefs Isis crew

  3. Reginald de Schepper februari 3, 2020

    Haai crew
    Ben dankzij Bootmagazine op jullie website/blog “geland”
    Werkt verslavend want is steeds uitkijken naar het vervolg van de avonturen, mede dankzij de stuitend knappe foto’s
    Bert, hier intussen extra veel aandacht voor de nakende komst van de A400M met mooie en sprekende beelden van je collega cdt Josse op stage in de UK. Wish you were in the simulator as well?
    Soit, alles op zijn tijd en nu voor jullie vooral island-hopping in the best conditions & mood. Ben benieuwd wat jullie vinden van de British Virgin Islands – deed er mijn mooiste duik ooit op een historisch wrak.

    The very best

    Reginald
    Ps Mijn pa Romain is een van de laatst levende BAF-techniekers die nog op Spitfire en Mosquito heeft gewerkt maar ook in de 15e Wing

  4. Gil februari 5, 2020

    Prachtig, mooie verhalen, de schrijver, auteur heeft zich jaren geleden van beroep vergist, hihi.
    Ik stuur straks een mailtje voor wat meer info en mogelijke skeds op 1 van de banden, Caraiben is in principe een “pipeline” naar Belgie.
    73 Gilbert.

Laat een reactie achter

© 2020 Temanu’a

Thema door Anders Norén