Temanu'a

Taking some TEAM time

Midlifecrisis ?!

Positie: Martinique (Les Trois Ilets)

Route: Bridgetown – Soufriere – Piton Bay – Rodney Bay – Anse Mitan


Februari is een feestmaand. Oma Jakker die telkens verjaardagversjes neerpent, weet dit als geen ander. Eerst is Lyam aan de beurt: 9 jaar! Bijna niet te geloven, dat klein blond jongetje, kan er soms nog doorgaan als een zesjarige. Dat trucje om korting te krijgen voor bus tickets en dergelijke mag ik niet meer doen, uit den boze! We verlaten Barbados om tijdig in St Lucia aan te komen en zijn verjaardag op een nieuw eilandje te vieren. Lyam’s wens(en): watervallen, zwemmen/snorkelen en jungle/wandelen in de bossen. Oei, oei, lukt dat wel allemaal op één dag? Tuurlijk, op ‘Temanu’a speed’ komen deze wensen en nog veel meer uit! Lyam is veraf van een midlifecrisis, papa Binky daarentegen wordt 3 dagen later 40 jaar, dat is andere koek! Alhoewel, op je eigen zeilboot in de Carieb op tram 4 springen, niet velen doen het hem na! Doch, de laatste uren als dertiger, zijn er met een glas rum cola in de hand, Toch effe slikken! Gelukkig smaakt de Duvel nog even lekker op je 40e en voortaan is hij mijne ‘George Clooney‘.

Wat een onvergetelijke 9e verjaardag in Soufrière! In de ochtend krijgt hij zijn eerste kaarsje gepresenteerd op een kom met verse fruitsla. Lyam die elke ochtend een appeltje eet, geniet ervan met volle teugen. We moeten wel doordoen, want om 9u is de ‘boatman‘ er al die ons zo’n “toeristen-dagje” heeft aangesmeerd. Voor Lyam’s verjaardag hangen we graag eens den toerist uit! In volle snelheid brengt hij ons naar de kade en daar starten de onderhandelingen over de prijs. Zijn neef zal ons die dag rondrijden en als we willen middageten dan heeft zijn mama een resto. Family business heet dat! Onze chauffeur, Kevin, brengt ons eerst naar de (one and only) drive-in vulkaan. Infeite ligt gans Soufrière in de vulkaan. Een uitbarsting zorgde immers voor een enorme instorting en dal, waar nu zelfs het dorp gebouwd is. Naarmate we dichter bij de bron komen, neemt de stank toe… om bijna misselijk van te worden! Een goed teken vertelt onze gids, want zolang we de zwavelgeur ruiken, betekent dit geen nakende uitbarsting en geen schadelijke overdosis van deze giftige stof in de lucht. Een korte duidelijke uitleg over de verschillende kleuren, gesteenten van de vulkaan en de flora -voortaan onderscheiden wij een bananenplant van de ‘wild bananas‘ en begrijpen we waarom de cashewnoten zo duur zijn-. Warmwaterbronnen zijn er ook tot wel 45 graden aan de waterval en 40 graden iets verderaf. Ideale temperatuur voor in onze hottub thuis! Net voor het massa toerisme van de cruiseschepen aankomt, glippen we de modderbaden in. Lekker vies! Ohhh, we moeten ons eerst insmeren met een laagje cement. Als dat niet leuk is! De kids geven me met plezier een ‘full face scrub‘. Daarna moet de modder wat opdrogen en dan afspoelen. Je komt als herboren uit het zwavelbad: mijn huid is babybillekes-glad en we zijn opeens terug 20! Kids amuseren zich vooral met muurtekeningen uit modder. Een koude douche achteraf doet goed, maar de zwarte kleur is niet uit de zwemkledij te krijgen… dat zullen we weken aan de watervallen, onze volgende stop. Hier zijn we helemaal alleen. Fantastisch, lekker warme waterval en bijhorende baden. Zoveel zoetwater hebben we in tijden niet gezien. En wat een setting! We wanen ons in de jungle. Heel veel groen rondom ons, palmbomen, bamboe en fluitende vogeltjes. Nog meer groen krijgen we te zien in de botanische tuin waar we op kolibrie-jacht gaan. Humming bird, in het engels. Terug op de boot tekent Roxie snel een verjaardagstekening voor haar beste vriend en versieren we samen de boot. Lyam die knutselt zelf zijn kroon uit foam met een haaievinnetje natuurlijk! Moet er ook nog een kadootje zijn?! Hij weet eigenlijk niets, heeft alles wat zijn hartje begeert… of had hij enkele maanden geleden niet die lego C130 gunship vermeld? Lyam is het al vergeten, maar wij niet. De verrassing is dan nog zo groot! Het bouwen kan beginnen. De zon gaat bijna onder, het wordt avondwerk met petzl op z’n hoofd. ’s Ochtends vroeg uit de veren…. Waaaaauw, keicool! Wat een dag, op de valreep, net voor het slapengaan nog cake kunnen bakken en eten.


We hebben het naar ons zin in Soufriere aan de Pitons. Leuk – lokaal- plekje, voelt heel erg Afrikaans aan. Het “krotje” aan de dinghy steiger blijkt de beste bar te zijn voor een fris Piton biertje bij zonsondergang. Op het marktje proeven we van nieuwe fruitjes: sour orange (echt een hele zure, zuurder dan limoen), pomme (ziet eruit als een klein rood peertje), golden apple (net een mango) en mega stervruchten. Allemaal heel lekker, een grote fruitmand vol op Temanu’a. Wat we ook veel eten zijn verse kokosnoten, worden opengemaakt door Bert en Lyam en zijn in een wip op. Gelukkig vinden we kokosnoten bij de vleet. Papa Binky krijgt een iets vroegere verjaardagtraktatie in het Hummingbird restaurant/hotel: een steakske, das pas lang geleden! En, what a view (ook van het zwembad profiteren we)! Gelukkig begonnen we iets vroeger te vieren, want 6 februari start maar regenachtig en ook geen echt kiteweer. De 4 (x10) kaarsjes blaast Bert uit op een bedje van Hasseltse speculoos (nog uit onze Belgische voorraad). De rest van de dag is er eentje als een ander: zwemmen, snorkelen en een sundowner met verse, zelfgemaakte pizza’s.


Oma Jakker laat weten, 9 jaar geleden, lag de Jakker voor anker in Marigot Bay toen Lyam werd geboren. Onze volgende stop ligt dan ook vast. Dit baaitje, iets meer toeristisch, heeft ook zijn charme. In Chateau Mygo krijgen de kids rekenen, net voor happy hour. Daarna doen we al spelenderwijs verder tijdens een spelletje ‘vogelpiek’ (darts dus). De calamares friti als aperitiefhapje, lekker. Bert en ik zien de ‘Tarzan-slinger’ al bengelen aan het tegenoverliggende strandje, iets wat we zeker moeten uitproberen. En inderdaad, zoals verwacht, we kunnen niet ophouden met slingeren. Al gauw staan we samen met de lokale kids in de rij om zo zot mogelijk te slingeren: proberen niet nat te worden, of net een zo groot mogelijke plons, of walk on water, of gewoon de aap uithangen. Roxie toont haar spierkracht op de SUP en brengt me met redelijke tegenwind naar het strand. Turnles voor deze week, check! We ontmoeten ook een nieuwe -Noorse- kidsboot “Milly en brengen een namiddag met hen door. Kids vinden een groene kokosnoot, vragen aan Johan, de Captain van Milly, om deze te openen. Na een tiental minuten kunnen de locals het niet meer aanzien en verlossen hem uit zijn lijden. Een minuut later proeven we van deze sappige kokosnoot. Toffe crew, waarschijnlijk zien we hen weer in Martinique, want krijgen allebei op dezelfde locatie bezoek. Wij verkennen St Lucia nog een paar dagen langer, next stop: Rodney Bay.


Gespot:

  • Fauna: Kolibri, vooral Roxie heeft daarvoor een spottersoog. – Vleermuizen in de Bat cave aan de Hummingbird kant van Soufrière baai.
  • Ijverige kids bij “de Zonnewijzer on the move” en een strenge (misschien iets te veeleisende) juf Stefanie.

Verder Bericht

Vorige Bericht

3 Reacties

  1. Frouk februari 18, 2020

    Even lekker wegdromen bij jullie avonturen, prachtig weer!

  2. Didier februari 18, 2020

    Gelukkige verjaardag aan de stoere piraten!

  3. Reginald de Schepper februari 19, 2020

    Mochten jullie een Jeanneau 45DS – Salomé III – opmerken, onze vrienden Chris en Suzanne zijn vlakbij…

Laat een reactie achter

© 2020 Temanu’a

Thema door Anders Norén