Temanu'a

Taking some TEAM time

Tip: city-trip Porto

Positie :  Cascais

Route :  Baiona – Porto (Douro Marina tot 16 sept)

Na een dagje vlinderzeilen met de gennaker en fok aan een gemiddelde snelheid van 5 knopen varen we de Rio Douro op. We beslissen om de industriële ankerplaats aan Leixoes voorbij te varen en terug aan te sluiten bij onze Isis vrienden in de haven van Porto. Tijd genoeg om de stootwillen en lijnen klaar te hangen -altijd even wennen na een kleine 3 weken ankeren-, plus de havenmeester vraagt ons even te “wachten” aan de haveningang. Niet zo evident bij laag water en 3 knopen stroming! Uiteindelijk zien we de dinghy en krijgen we een box vlakbij de Isis, de wind waait ons tegen de kant en de lijnen worden aangenomen door Joost en de havenmeester. Leuk weerzien, Isis crew -met bezoek van 2 vriendinnen- fris gewassen en helemaal opgemaakt voor een avondje uit eten… daar gaan wij ook werk van maken! Kids zijn in een wip aangekleed en zo komt er een einde aan hun filmdag (wel 6 films gezien) in pyama. Na een snelle douche drinken we nog een aperitiefje en praten bij, want hebben mekaar zeker 3 dagen niet gezien!

Captain Binky keifier op zijn vlindertje

de Portugese kust in zicht

De haven is op enige afstand van Porto zelf, maar vlakbij een charmant klein vissersdorpje (Afurada) en vooral niet toeristisch! De zomer lijkt nu pas door te breken en we halen temperaturen rond de 30 graden. Net nu we in de haven liggen, is het eigenlijk eerder ankerweer. We moeten een andere manier vinden om ons te verfrissen: boot poetsen en mekaar natspuiten met de zoetwaterslang. Joost is onder de indruk van Bert zijn nauwkeurig poetswerk. Ik weet dat eens Bert gelanceerd is, er geen houden aan is en alles tot in de details blinkt.  Er worden plannen gemaakt om Porto te bezoeken, maar de hitte stelt dit plan uit. Verder dan de lokale bakker, vlees -en vismarkt geraken we niet. Op de vismarkt zien we roggen bij een kraampje, best indrukwekkend voor Roxie en je ziet de twijfel in haar ogen of dit wel “OK” is. De openbare wasplaats is een ware bezienswaardigheid: baden met water waar de locals hun was doen… -tja in die kleine huisjes is er volgens ons geen plaats voor een wasmachine-, dan ophangen aan één van de vele houten staketsels langs het water en dan hopen dat je was niet gestolen wordt?! Zelfs s’avonds verkiezen we ‘sardientjes-dorade-gamba’s’ op de barbecue in een plaatselijk restaurantje. Smullen! Heerlijk dat alles ook bij de kids in de smaak valt.

In het zonnetje droogt alles snel

Dagelijks verse vis

Visje bestellen in ons beste portugees ?!

De haven (Douro Marina) bevalt ons wel en wat een service; elke ochtend om 9u wordt er een zak met pistolets in de kuip gelegd. Dat is ongekende verwennerij tot nu toe! De eerste dag dachten we dat de Isis ons verwende met al dat lekkers. Kids hebben in weken geen wifi gehad en zitten nu uren achter de tablet: you tube filmpjes, Karrewiet en afleveringen van Buck kijken, nieuw mindcraft spelleke spelen en skypen met de grootouders. Sorry, maten en besties van de kids, we hadden tijd te kort om ook nog met jullie te skypen, maar dat maken we binnenkort goed! Zelf ben ik enige tijd bezig met het bijwerken -foto’s plaatsten- van de blog. Blij te lezen aan de vele reacties dat jullie telkens weer uitkijken naar een nieuw verhaal!

Effe de tablet aan de kant om te tekenen

Het valt op dat de kids assertiever worden tijdens deze reis. Telkens heel benieuwd hoe andere boten er vanbinnen uitzien, deden ze deze keer allebei hun stoute schoenen -of eerder gedurfde sletskes- aan en gingen aankloppen bij de Hollande boot “Fifty-Fifty“. Met het excuus; “Mogen we eventjes jullie hondje aaien?”, waren ze aan boord en dan was het maar een kleine stap om een rondleiding te vragen in de grote boot (Koopmans 56). Bert is ondertussen bij Isis, ik neem een douche en ga ervanuit dat kids ook bij Isis zijn… tot Lyam enthousiast komt aanlopen: “mama, mama, de FIfty-FIfty heeft een wasmachine en een stapelbed!”. Ik sta toch eventjes versteld van hun moedigheid en mondigheid, want ondertussen weet de Fifty-Fifty crew dat we ons appartement verkochten en zo de boot kochten, Google maps toonde hen de Toekomststraat,… . Kids vertelden vlotjes en maakten zo kennis! Ook op restaurant vragen ze extra saus op eigen initiatief en in een vreemde taal aan de ober. Sociale vaardigheden worden steeds beter! Klaar voor anderstalige vriendjes?

Ines, Portugese nichtje van Bert, is net op weekend in Porto en na enige “appjes” (Hollandse invloed?) krijgen we het klaar om mekaar te ontmoeten op de boot. De kleine Lara is super schattig en zoals alle kleine meisjes instant verliefde blikken op Lyam. Een koffieklets in het Engels over de boot, het leven in Portugal en vanop afstand zijn we samen bij “superbompa” (grootvader van Bert en Ines, papa van oma Jakker). We nemen de appjes van de familie whatsapp-groep door en komen tot de conclusie dat het met de bijna 97-jarige superbompa niet zo goed gaat. De familie beslist hem thuis te verzorgen/verwennen voor de tijd die hem nog rest. Foto’s tonen dat hij in goede handen is: gelukkig, zonder pijn en veel liefde rondom hem.  Net voor vertrek hadden we nog een familiebrunch, Lyam heeft toen uren naast superbompa gezeten en hem met stickers versierd. Fijne herinneringen om nooit te vergeten! Het slechte nieuws valt de kids heel zwaar, ergens hopen we stiekem superbompa nog te zien bij terugkeer.

Ines, Lara en onze kids

en nu met z’n allen

Uiteindelijk geraken we 2 keer in de stad Porto. Een flits avondbezoek wordt opnieuw een topavond met Isis crew -en bezoek. We maken kennis met “Uber” en beleven een heus Uber-avontuur vooraleer we veilig en wel arriveren aan het Sandeman gebouw. Een soort Portugees offerfeest in traditionele klederdracht trekt onze aandacht, maar weten nog steeds niet wat dit allemaal te betekenen had. We vangen al een glimp op van de brug Luis I -ontworpen door een Belg die goed bevriend was met Eiffel- en van de oude, mooi verlichte, stad aan de overkant van de Rio Douro.

We houden het bij een foto en kijken naar de durvers die van de Luis I brug het water inspringen

Typisch Portugees, hebbedingetjes uit kurk

Op zondag beseffen we dat we nog heel wat te doen hebben als we maandag 16 september willen verder varen, inkopen doen, foto’s met Isis uitwisselen en de oude stad bezoeken. We categoriseren het onder de speedy-dag:

  • Na klusjestijd aan boord van Isis in de voormiddag door een uit de hand gelopen simpel klusje (markering ankerketting mondt uit in startbatterij probleem), wordt het startsein iets na 14u gegeven en nemen we de shuttle naar de supermarkt;
  • Blijkt dat we 30 min hebben voor al onze inkopen, willen we de shuttle terug om 15u. Check! Zelfs 7 min te vroeg. Wij moeten eens meedoen aan zo’n tv-spelletje waar je in 2 min zoveel mogelijk in uw winkelkar legt;
  • Vervolgens een Uber naar de oude stad, foto aan de Luis I brug, wandeling door de steile steegjes, 15 min bezoek aan museum over Hendrik de zeevaarder -deze Portugese ontdekkingen sluiten mooi aan bij het verhaal van Columbus-, souvenierswinkeltjes, de bibliotheek van Harry Potter en tot slot een Mojito aan de pop-up beachbar middenin de stad;
  • Om 21u zijn we terug op de boot en eten we spaghetti vongole terwijl we de klassieker Free Willy kijken. Ontroerende film, vanaf nu willen wij een orka (of toch misschien eerder een dolfijn) als beste vriend;
  • Kids in bed en boot klaarmaken voor vertrek want morgen om 6u30 gooien we de lijnen los! Nog maar 6 uurtjes slaap…
In Porto moet je zijn voor porto!

Leuke huisjes met kleurrijke tegels

Poseren op het centrale plein van Porto

Wij zijn zeevaarders, net als Hendrik, Columbus en Vaiana

Mojito, … zonder de Puff spijtig genoeg

Wist-je-datjes:

  • MOMO reisgidsen zijn superhandig en stippelen een aantal routes voor je uit met de belangrijkste bezienswaardigheden, eet -en drinkspots en andere to-do’s in onder andere deze grote stad.
  • “Het Uber avontuur…”, het plan was 2 Uber taxi’s voor 6 volwassenen en 4 kids en dit met 2 telefoons die de Uber app hadden. Een foute verdeling en een strikte Uber chauffeur zorgden ervoor dat ik alleen met 2 kleine meisjes in een taxi belandde zonder enig idee waar ik naartoe ging en ook geen mogelijkheid om de route eventueel aan te passen. Net voor Bert de autodeur dichtsloeg, keken we mekaar in de ogen en wisten we dat dit fout ging aflopen. En inderdaad, Joost had de verkeerde bestemming aangeduid: 8 km verder in plaats van 3 km wat op zich niet zo erg was, maar bovenop ook aan de voet van een brug, in een redelijk verlaten buurt -dus niet de Luis I brug- en niet om als vrouw met 2 kids rond te lopen bij schemering. Gelukkig hadden we een vriendelijke Uberchauffeur -krijgt by the way 5 sterren van mij- die niet kon geloven dat dit de juiste bestemming was, me dus ook niet liet uitstappen en Joost contacteerde. Ondertussen is ook de andere Uber met Froukje en de vriendinnen in deze verlaten buurt en maken we samen rechtsomkeer. We komen uiteindelijk veilig aan bij het Sandeman plein, eten een heel lekker stukje vlees en toasten op dit avontuur.
  • … En de mannen (Joost, Bert en Lyam) lieten de Uber voor wat het was en namen de e-step als alternatief, ondertussen door de kids uitverkoren tot favoriete, snelste transportmiddel.
  • De kids hun dromen over wat ze later willen worden. Roxie wil absoluut in de horeca werken. Tevergeefs geprobeerd dit uit haar hoofd te praten, want dat is toch wel keihard werken op momenten dat anderen vrij zijn. Zo passeren we langs bar/resto en tonen haar dat het meisje die ons gisteren bediende ook nu weer aan het werk is, maar Roxie blijft overtuigd van haar keuze! Ze wil net zo goed koken als opa! Lyam de ontdekker, wil en zal Atlantis ontdekken. Net als piloot zal dat helaas bij een droom blijven… of misschien toch duimen dat hij door de medische selectie (en andere) geraakt. Ach, wat maakt het uit, als ze maar gelukkig worden! Wat wou jij vroeger worden?? Ik weet de mijne nog en papa Bert maakte zijn droom waar!

Verder Bericht

Vorige Bericht

9 Reacties

  1. Oma Jakker september 25, 2019

    Heerlijk leesvoer bij ons ontbijt.
    Assertieve kleinkinderen, we vroegen ons al af wanneer de metamorfose zich zou voltrekken ? Blijkbaar de gewone evolutie bij “yachties-kids”.
    Oma Jakker

  2. Helena Jorre en Lex september 27, 2019

    Wat lees ik jullie graag! Super leuk geschreven, en natuurlijk is de inhoud ook verslavend 🙂 Jorre zit wat achterop, maar is héél enthousiast om jullie blog te lezen i.p.v. één van zijn leesboeken.
    Vele groetjes!

    • admin september 28, 2019 — Berichtauteur

      Mag hij dan ook boekjes kleuren wanneer hij een tekstje gelezen heeft? Fijn te horen dat jullie ons volgen. Groetjes daar in Weit!

  3. Charlotte september 29, 2019

    Oh Steffemieke,

    Lyam de hartenveroveraar en Rockie de barmeid :-), komt helemaal top! Nogal een geluk dat je een super Uber had!, houd dat nummer bij voor als we op een dag Porto gaan verkennen.
    Jullie verhalen zijn super en jullie zien er stralend uit!

    Groetjes

  4. Joelle september 29, 2019

    Super leuke blog Stefanie. Het is een beetje meegenieten van jullie avontuur! Heel aangenaam om te lezen.

  5. Tom oktober 1, 2019

    Geweldig om jullie zeilavontuur op deze manier te volgen !
    Bon vent en groetjes uit Bagdad !

  6. Paul Bolsius oktober 2, 2019

    Prachtige radio verbinding met de zeilende Temanua ten zuiden van Sesimbra om 17.50 utc op 14.305 Mhz. op 1 oktober.
    Alsof je naast mij zat…samen met Gil on4gi
    73
    ON5AB Paul

  7. Inês oktober 6, 2019

    It was great to be with you!!! And great to see that you’re enjoying it very much! Groetjes, Inês, Joel and Lara 🙂

  8. Ingrid (Puff) oktober 23, 2019

    Wij vonden Porto ook super. En die mojito met de Puff maken we zeker nog goed!

Laat een reactie achter

© 2019 Temanu’a

Thema door Anders Norén