Temanu'a

Taking some TEAM time

We hijsen de gele vlag!

Positie:  Antigua

Route: Roseau – Colibistrie (Dominica) – St John’s – Deep Bay (Antigua)


Antigua, het eiland met 365 stranden, elke dag een ander wit strand en turquoise water (en in dit schrikkeljaar net een strandje tekort). Het klinkt mooi, maar hopelijk hoeven we hier niet zolang te blijven. Sinds enkele dagen zijn quasi alle Caraïbische eilanden gesloten en kan/mag je nergens meer heen varen. Onze vrijheid wordt enorm beperkt, net als thuis. Op de Franse eilanden zijn de beperkingen zo strikt dat een strandbezoek niet meer mag. Als het ware ‘opgesloten’ op je eigen boot! Gelukkig verlaten wij op 13 maart Martinique, toen nog niet beseffend wat er op ons afkwam.

Een volgend eiland “little green paradise, Dominica” te ontdekken! De ravage aangericht door de orkaan Maria (2017) is nog alomtegenwoordig. De ‘guidelines’ beschreven in de pilotboeken zijn bijgevolg outdated, aanwijzingen voor een ankerplek in Roseau refereren naar een hotel met een markant wit dak… alleen is er geen dak meer en is het hotel geen hotel meer. Van de laundry service blijven ook enkel de kleurrijk geverfde letters op de muren over. Opnieuw aanpassen na de luxe van Martinique. Ook geen roaming op dit eiland en een terrasje doen is “speciaal”. Aan Marcus, lokale man die je helpt met mooring (=boei waaraan je de boot hangt) en voor de security zorgt, vraag ik of we ergens iets kunnen drinken. Hij neemt ons mee naar een “kotje” van 2m op 2m. Ik zet een stap achteruit en benadruk dat we graag willen zitten op een terrasje…, maar besef dat ik geen verdere vragen moet stellen: 4 stoelen om te zitten in het “kotteke”, fris ananassap en Kubuli-bier met free wifi. Dat is al meer dan we verwachten. We verwittigen het thuisfront en bekijken de ‘things to do in Dominica’. Volgende dag te voet op verkenning in Roseau, drankje en hapje in leuke, hippe nieuwe tenten (Cat 5 resto, verwijzend naar de orkaan). Net als we aan de ingang van de botanische tuin komen en eigenlijk de wandelroute (Jack’s walk) vandaar willen starten, begint het te gieten! Het is zo’n stortval dat we bijna 2u schuilen in een kiosk met een bende dansende Dominicaanse tienermeisjes, maar zo gaat de tijd wel sneller. ’s Avonds een taalavondje, want het is toch maar honden/schoolweer! Zonnewijzer by night.

Yankee, taxichauffeur met wie we een goede (??) deal sluiten, rijdt de wildernis in en toont ons de mooie groene natuur van Dominica. De wegen zijn in goede staat, waarschijnlijk als eerste heraangelegd om het eiland van al het nodige te voorzien (water, elektriciteit en het beperkt eco-toerisme). De eerste stop is aan “Titou gorge“, een paradijs voor ‘canyoning-lovers’, maar ook toegankelijk voor ‘pussies’. Met verplichte zwemvest kan je door de ravijn zwemmen, in het ijskoude water, en kom je aan een klein watervalletje. De moeite waard, maar iets te beangstigends voor ons Rox-emie. Alle moed bijeen zwemt ze iets voorbij de ingang, maar keert snel om en stoere Lyam gaat samen met papa door. Verrassende ervaring! Tijd om ons terug op te warmen tijdens de klim naar de “Trafalgar Falls“, op ‘sletskes nog wel! “Tja, soms moet ge u eens smijten“, luidt de leuze van captain Binky. Geklauter op rotsen, echte avonturiers, tot aan de ‘hete baden’ aan de “Papa Fall“. Gelukkig krijgen we hulp van een gids, die ons aan het einde een dikke fooi wil laten betalen. We geven graag iets extra voor dit land in opbouw, maar overdrijven moet ook niet!  Als het zonnetje verschijnt, rijden we naar “Champagne Beach“, waar je vulkanische activiteit aan het rif kan waarnemen in de vorm van bubbeltjes… vandaar de verwijzing naar Champagne. Wij zouden het eerder Duvel Beach heten… “Ssst, hier rijpt den Duvel!“. Bekijk ook het filmpje eens op de blog (tabsheet ‘filmkes’). We trakteren Yankee nog op een pintje, kiest hij toch wel een Heineken uit! Een onvergetelijke uitstap alweer, maar de grootste verrassing is er bij terugkeer aan de boot: SY Milly ligt zij aan zij met Temanu’a op anker! Spijtig genoeg niet voor lang, het Noorse gezin komt afscheid nemen en gaan ’s nachts door naar Guadeloupe, een “Corona-beslissing”. Wijzelf zijn nog in de chill-modus en maken er een gezellige afscheidsbbq van. Ook de kids kunnen steeds beter met elkaar spelen. De stilte wordt gebroken door gelach en geroep! En dan weer afscheid nemen, heel spijtig, wij willen naar het zuiden en zij gaan noordwaarts. Dag vrienden, we zien jullie in Noorwegen! Of….eerder?!

Op aanraden van Bert’s ouders, varen we naar Coulibistrie waar Belgen een hotel uitbaten: Sunset Bay Club. We leiden daar een afgezonderd leventje, helemaal alleen aan een mooring vlakbij ‘hotel/lobster palace’ met beperkt cliënteel. De berichten op sociale media onder zeilers nemen exponentieel toe en de Corona-chaos is compleet. Steeds meer eilanden sluiten en/of gaan in lockdown, zeilers laten hun boot achter en vliegen naar huis, ongerustheid over wat te doen tijdens het orkaanseizoen, en nog zoveel meer… . Naar ons gevoel liggen we ideaal, alleen op de wereld. Ons leventje gaat verder, al blijven we iets meer op de boot. De kayak wordt uitgehaald en de kids hebben een nieuwe bezigheid: zoet water halen in het riviertje zodat ik handwasjes kan doen. Tijd ook om alle voedsel aan boord opnieuw te inventariseren en de boot uit te mesten. Op tijd en stond lekkere ‘Belgische’ krokketjes eten, met vers visje/scampi’s en als dessert een Brusselse wafel. De hoteleigenaar ‘Roger’ voorziet ook steeds een ‘slaapmutske’. Als Bert nu nog kon kitesurfen, zou dit echt het paradijs zijn.

Een berichtje uit Puerto Rico van onze Ile du Nord-vrienden schudt ons wakker uit de imaginaire bubbel. Een eiland met betere gezondheidszorg is sterk aangeraden nu het nog kan. Onze vrijwel enige optie is naar Antigua varen…. We zetten er vaart achter en schakelen Roger’s hulp in: onze watertanks vullen, flessen drinkwater inslaan, verse groenten en vlees voor enkele weken. Die filet pur, kippevleugels en al dat andere lekkers gaat smaken! Bedankt Roger (en Didier), geniet van den Duvel. De weersvoorspellingen worden bekeken, maar eigenlijk bijkomstig want we varen uit op 20 maart nu het nog kan. In de nacht zijn we redelijk beschut achter Guadeloupe en kan Bert ‘bindge-watchen’ op you-tube. En dan wordt het “hakken” voor enkele uren naar Antigua. Een rottocht met veel wind (25 knopen) en squalls (regenbuien). Het turquoise water -zoals in Barbados- maakt alles goed! En wie komt er ook aan??… SY Milly.


Wist-je-datje: de gele vlag, ook wel de quarantaine vlag genoemd. Telkens we een nieuw land/eiland binnen varen moeten we deze vlag hijsen en ons dan inklaren bij de douane. Eenmaal alle documenten in orde, mag de vlag geruild worden voor de vlag van het gast(ei)land. Als we nu bvb naar Grenada varen, moeten we waarschijnlijk deze gele vlag 14 dagen laten wapperen en mogen we niet aan land. Een oud zeevaartgebruik ten tijde van de pest, opnieuw heel toepasselijk in deze Corona tijden.


Gespot:

  • Vrijdag 13 maart is een geluksdag! Lyam voelt het aan zijn kleine teen: “We gaan een walvis zien!”. En gelijk krijgt ons Ly-jommeke, samen met papa ziet hij een groot zeedier net naast de boot, een potvis?! De meisjes zijn te traag en kijken niet op het juiste moment. Spijtig. ’s Avonds, bij zonsondergang, krijg ik als troostprijs de “green flash” te zien: een groene gloed/flits, fenomeen te zien net als de zon onder is.
  • Tijdens het snorkelen ziet Lyam een koraalduivel, een zeer giftige vis.
  • Effe op het strand spelen terwijl mama en papa een sundowner drinken bij Roger is snel gedaan wanneer Lyam een grote zwarte slang ziet (wel 1,5m!).
  • Helaas niet de vele leguanen meer te zien bij ‘Roger’ sinds ‘Maria’ passeerde, maar wel nog vele kleinere hagedissen die dicht bij jou komen.

Verder Bericht

Vorige Bericht

3 Reacties

  1. Toon maart 26, 2020

    Stay Healthy mannekes!

  2. De Rijcke maart 29, 2020

    Stay safe & take care !

  3. Rob april 5, 2020

    Een 14 dagen zijn voorbij. Mag de “Q” nu naar beneden? Hebben jullie “Free Pratique” gekregen? Blijf de ‘storm’ maar lekker op de ankerplaats uitrijden. Hopelijk nog voldoende stores aan boord?
    Sterkte en blijf gezond

Laat een reactie achter

© 2020 Temanu’a

Thema door Anders Norén